Chapter 21
World 2 Chapter 8
ပြတင်းပေါက်ရှေ့ရှိ ရေချိုးကန်ထဲတွင် အပျိုစင်ဘဝကို ပေးဆပ်လိုက်ရခြင်း၊ ဗီလိန်ကြီးဆီကနေ သားအိမ်ခေါင်းကို အညှာအတာကင်းမဲ့စွာ အထိုးခံရခြင်းနှင့် လရည်များ ငုံထွေးကာ အိပ်ပျော်သွားခြင်း
*****
အဒေါ့ဖ်အနေဖြင့် ရှုး ဘာတွေတွေးနေမှန်း မသိပေ။ သူက ပါးစပ်နားရောက်နေသော အရသာရှိသည့် သိုးပေါက်လေးကိုတောင် မစားဘဲ ဘယ်လိုလုပ် သည်းခံနိုင်ရတာလဲ။ ထိုသို့လုပ်လိုက်လျှင် သူက လူယောင်ဆောင်ထားသော တိရစ္ဆာန် မဟုတ်တော့ဘူးဟု ထင်နေသည်လားမသိပေ။ သို့သော် ပါးစပ်နား ရောက်နေသည်ကိုမှ မစားလျှင်တော့ ယောကျ်ား မဟုတ်တော့ချေ။
ထို့အပြင် ယောကျ်ားတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူက ထိုမျှလောက် အများကြီး စဉ်းစားနေမည် မဟုတ်ပေ။ ပါးစပ်ထဲ ရောက်သွားသည်ကမှ တကယ့်အစစ်အမှန် ဖြစ်၏။ လူက သူ့အပိုင် ဖြစ်သွားပြီဆိုလျှင် နှလုံးသားကလည်း နောက်ဆုံးတော့ သူ့အပိုင် ဖြစ်လာမည်သာ။
ဟွားနိုင်ငံ၏ မြေကြီးပေါ်တွင် ရပ်ကာ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သော စကားသံများကို ကြားနေရသဖြင့် ယွီရှုးနင်၏ စိတ်အခြေအနေက ကောင်းမွန်နေ၏။ သူသည် ဘေးနားမှ လူတစ်ယောက် အစားအသောက် မှာနေသည်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် နှုတ်ခမ်းကိုစေ့ကာ ပြုံးလိုက်သည်။
“ရှုး… ခင်ဗျား ဒါကို စားဖူးလားတော့ မသိဘူး… ဟွားနိုင်ငံရဲ့ လျှို့ဝှက်အဖွဲ့အစည်းကြီး သုံးခုထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ ရှားရှန့် သရေစာ တဲ့…”
အဒေါ့ဖ်က ဇဝေဇဝါဖြင့် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး လမ်းဘေးရှိ သေးငယ်သော ဆိုင်ခန်းလေးကို ကြည့်လိုက်သည်။ အစားအသောက် အနံ့လေးက တကယ်မွှေးနေသည်မှလွဲ၍ ကျန်တာကတော့ သာမန်ပါပင်။
“ဘာ ထောက်လှမ်းရေး အဖွဲ့အစည်းမို့လို့လဲ…”
အဒေါ့ဖ်က မေးလိုက်၏။ မိမိကိုယ်ကို ဖုံးကွယ်ထားချင်သော ထောက်လှမ်းရေး အဖွဲ့အစည်းများကသာ ဤကဲ့သို့ သာမန်ပုံစံမျိုး ဖန်တီးထားတတ်ကြသည်။ သို့သော် သူ ဘယ်လိုပင် ကြည့်ကြည့် ဘာထူးခြားချက်မှ မတွေ့ရချေ။
“ဖွီး—”
ယွီရှုးနင်က အမျိုးသား၏ လက်မောင်းကို ချိတ်ထားရင်း မျက်လုံးလေးများကို ကွေးညွတ်သွားသည်အထိ ရယ်မောလိုက်သည်။
“ခင်ဗျားက တကယ်ကြီး ယုံသွားတာလား… ဒါက ဒီမှာ ခေတ်စားနေတဲ့ စကားလုံးလေး တစ်ခုပါဗျ…”
“စားချင်လို့လား…”
အဒေါ့ဖ်က လေတိုက်၍ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော အလှလေး၏ ဆံပင်များကို သပ်တင်ပေးလိုက်၏။
ယွီရှုးနင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော်တို့ နည်းနည်း စားကြည့်ရအောင်… ခဏနေရင် တခြားဟာတွေ သွားစားကြမယ်… စားစရာတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်!”
အဒေါ့ဖ်က သူ့ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်၏။
“ကောင်းပြီ…”
နင်နင်က အရမ်း ပိန်လွန်းသည်။ မျက်စိမမြင်ရသဖြင့် အစားအသောက်ကို ဖြစ်သလို စားတတ်၍ ဖြစ်ပေမည်။ များသောအားဖြင့် အသုပ်လေး တစ်ပွဲ သို့မဟုတ် ခေါက်ဆွဲလေး နည်းနည်း စားလိုက်လျှင်ပင် ဗိုက်ဝသွားတတ်သည်။ လေယာဉ်ပေါ်တွင်လည်း ကိတ်မုန့်သေးသေးလေး တစ်ခုသာ စားခဲ့၏။
ယခု သူ စားချင်စိတ် ရှိနေတုန်းလေး များများစားအောင် ကျွေးထားရမည်။ အဒေါ့ဖ်က တဖြည်းဖြည်း မှောင်မိုက်လာသော ကောင်းကင်ကြီးကို ကြည့်လိုက်၏။ ညဘက်ရောက်လျှင် ခွန်အား အများကြီး သုံးရမည့် အလုပ်လေး တစ်ခု လုပ်ရဦးမည် မဟုတ်ပါလား။
အမျိုးသားက သူ့အတွက် နောက်ဆက်တွဲ အစီအစဉ်များ ဆွဲထားပြီးပြီဆိုသည်ကို ယွီရှုးနင် မသိခဲ့ပေ။ သူက ဝမ်းသာအားရဖြင့် သူ စားချင်သော ဆိုင်များတွင် အစားအသောက်များ မှာလိုက်ပြီး တစ်မျိုးကို နည်းနည်းစီ စားလိုက်သဖြင့် တဖြည်းဖြည်းနှင့် ဗိုက်ဝသွားတော့၏။
အဒေါ့ဖ် ငှားထားသော ဟိုတယ်သည် တစ်ညကို ယွမ်တစ်ထောင်ခန့် ပေးရသော ပင်လယ်ကမ်းခြေ ဟိုတယ်မျိုး ဖြစ်သည်။ အပြင်ဘက်တွင် White noise ကဲ့သို့သော လှိုင်းပုတ်သံများကို ကြားနေရ၏။ ကျယ်ဝန်းသော ပြတင်းပေါက်ကြီးရှေ့တွင် ကြမ်းပြင်၌ မြှုပ်ထားသော ရေပူစမ်း ရေချိုးကန် တစ်ခု ရှိသည်။ အမျိုးသားက ကုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော အလှလေးကို ကောက်ချီလိုက်ပြီး ရေချိုးကန်ထဲသို့ ဝင်ကာ လူကို ဖက်၍ ထိုင်လိုက်၏။
“အား… အင်္ကျီတွေ စိုကုန်ပြီ!”
ရုတ်တရက် အချီခံလိုက်ရပြီး ရေထဲသို့ ရောက်သွားသဖြင့် ယွီရှုးနင်က ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် အမျိုးသား၏ လည်ပင်းကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားလိုက်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံး ရေတွေချည်းပဲ ဖြစ်နေသဖြင့် မလုံခြုံမှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး အမျိုးသား၏ ကိုယ်လုံးတွင် ကပ်ထားချင်စိတ် ပေါ်လာတော့၏။ စကားပြော၍မှ မဆုံးသေးမီ ပူပြင်းလှသော လက်ဝါးနှစ်ဖက်က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ပါးလွှာသော အဝတ်အစားများကို ဆွဲဖြဲချွတ်ပစ်လိုက်တော့သည်။
ထို ဧရာမ လက်ကြီးများက သူ၏ ခံစားလွယ်သော နေရာများကို တမင်တကာ ပွတ်တိုက်သွားလေ့ရှိသဖြင့် ယွီရှုးနင်က ညည်းတွားလိုက်ပြီး အသက်ရှူသံများ မြန်ဆန်လာ၏။
“ရှုး… အင်း!”
ဤအချိန်မျိုးတွင် အဒေါ့ဖ်က အလှလေး၏ ပါးစပ်မှ အခြားယောကျ်ားတစ်ယောက်၏ နာမည်ကို ကြားချင်သည် မဟုတ်ပေ။ ဤသည်မှာ ခိုးယူထားသော ခဏတာ သာယာမှုလေး ဖြစ်နေသည့်တိုင်အောင်ပင်။
မုန်တိုင်းဆန်လှသော အနမ်းများက ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်လာပြီး နှုတ်ခမ်းများအား နှုတ်ပိတ်လိုက်သည်။ ယွီရှုးနင်က အကြိမ်အနည်းငယ် ညည်းတွားလိုက်သော်လည်း ပါးစပ်ထဲသို့ ထိုးသွင်းလာသော အမျိုးသား၏ လျှာက မွှေနှောက်လျက်ပေးနေသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး ပျော့ခွေသွားရ၏။ ရေစိမ်ထားသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်တွင် ကပ်နေသော အဝတ်အစားများမှာ တစ်ထည်ချင်းစီ ချွတ်ခံလိုက်ရပြီး အဝတ်ဗလာဖြင့် နွေးထွေးသော ရေစီးကြောင်းများ၏ ရစ်ပတ်မှုကို ခံနေရသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်လေးမှာ လုံးဝ ပွင့်ဟသွားပြီး အမျိုးသား၏ ရှေ့တွင် အလုံးစုံ ပေါ်လွင်နေတော့၏။
အဒေါ့ဖ်က အလှလေး၏ အနည်းငယ် စိုရွှဲနေသော ပေါင်ကြားသို့ စမ်းကြည့်လိုက်ရာ ကာမစိတ် နိုးကြွနေသည့်ပုံပေါက်နေမှန်း သိသာလှသည်။ သူက ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး လက်ချောင်း နှစ်ချောင်းကို ပူးကာ အထဲသို့ ထိုးသွင်းပြီး ချဲ့ပေးလိုက်၏။ လက်မကတော့ အစေ့လေးကို ဖိကာ အပြန်အလှန် ပွတ်ချေပေးနေသည်။
အစေ့လေးကို ပြင်းထန်စွာ လှုံ့ဆော်ခံလိုက်ရသဖြင့် အင်္ဂါဝလေးမှ အသားနုလေးများက လက်ချောင်းများကို ပိုမို တင်းကျပ်စွာ စုပ်ယူထားလိုက်၏။ အမျိုးသား၏ လက်ချောင်း နှစ်ချောင်းသည် အငမ်းမရ စားသုံးနေသော အင်္ဂါဝလေး၏ ငုံထွေးမှုကို ခံထားရပြီး ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသူကို အပြင်သို့ ညှစ်ထုတ်ပစ်တော့မည့်အလား အတွင်းပိုင်းမှ ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့ဆန့်နေတော့သည်။
အမျိုးသားက လက်တစ်ဖက်ဖြင့် တဖြည်းဖြည်း စိုရွှဲပျော့အိလာသော အင်္ဂါဝလေးကို အသွင်းအထုတ် လုပ်ပေးနေပြီး နောက်ထပ် လက်ချောင်း တစ်ချောင်းကိုပါ ထပ်မံ ထိုးသွင်းလိုက်၏။ အခြား လက်တစ်ဖက်ကတော့ အလှလေး၏ နူးညံ့ပျော့အိသော ရင်သားလေးများကို ကစားနေပြီး ပန်းရောင် ချယ်ရီသီးလေးများကို ဆွဲဆန့်ကာ စိတ်ကြိုက် ကစားနေတော့သည်။ ထို့ကြောင့် အလှလေးသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ရှေ့သို့ ကော့ကာ မလွှဲမရှောင်သာ တုံ့ပြန်နေရတော့၏။
အင်္ဂါဝလေးမှာ အပေါက်ငယ်လေး တစ်ခုအဖြစ် ပွင့်ဟသွားသည်။ ယွီရှုးနင်သည် အပွတ်အသပ် ခံရလွန်းသဖြင့် မခံစားနိုင်တော့ဘဲ တင်ပါးကို အနည်းငယ် မြှောက်ကာ လက်ချောင်းများ၏ အသွင်းအထုတ်ကို တုံ့ပြန်နေမိ၏။ ယခင်ကမ္ဘာမှ သင်ကြားပေးလိုက်သော လိင်ဆက်ဆံခြင်း၏ ကောင်းမြတ်မှုကို သူ အမြဲတမ်း ခံစားတတ်ပြီး မိမိ၏ ဆန္ဒများကို မည်သည့်အခါမျှ ဖုံးကွယ်လေ့မရှိချေ။
“မလုပ်ပါနဲ့တော့… ထည့်လိုက်ပါတော့…”
ဤကဲ့သို့ နှေးကွေးစွာ ကလော်ထုတ်ပြီး ပွတ်ချေနေမှုကြောင့် ပန်းရောင်အင်္ဂါလေးမှာ အလွန်အမင်း စိုရွှဲနေပြီဖြစ်သည်။ ယွီရှုးနင်က နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်၏။ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းပိုင်းမှ ကြီးမားသော အရာတစ်ခုခု ထိုးသွင်းလာပြီး ထိုမခံမရပ်နိုင်သော ခံစားချက်ကို သက်သာသွားစေရန် အလွန်အမင်း ဆန္ဒရှိနေမိသည်။
အစေ့လေးမှာ အဆွဲခံ၊ အချေခံရလွန်းသဖြင့် နီရဲရောင်ရမ်းနေပြီး အင်္ဂါလေး၏ ထိပ်တွင် ကြွတက်နေသည်။ ကြည်လင်တောက်ပနေသော သလဲစေ့လေး တစ်စေ့ကဲ့သို့ နီရဲနေပြီး အရည်များ တသွင်သွင် စီးကျနေ၏။ အင်္ဂါဝလေး ပတ်လည်ရှိ ရေများမှာလည်း စေးကပ်လာတော့သည်။ လက်ချောင်းများကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီးနောက် ပူပြင်းလှသော ဧရာမ လီးကြီးက အင်္ဂါဝလေးတွင် လာရောက် ထောက်ထား၏။
အဒေါ့ဖ်၏ မျက်ဝန်းများက နက်ရှိုင်းသွားသည်။ သူက အလှလေး၏ တံကောက်ကွေးများကို ကိုင်ကာ သေးသွယ်သော ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကို ဆွဲကားလိုက်ပြီး ရေချိုးကန်၏ နံရံတွင် ကပ်ထားလိုက်၏။ ဒစ်ခေါင်းက အင်္ဂါဝလေး၏ အသားနုများကို ထိုးခွဲကာ အနည်းငယ် ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် အလှလေးမှာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီကာ အရည်များ ထွက်ကျလာတော့သည်။
ထိုစေးကပ်စိုစွတ်နေသော ကာမအရည်ကြည်များနှင့် ပြီးမြောက်သွားပြီးနောက် အင်္ဂါအတွင်းပိုင်းမှ ကျုံ့ဆန့်မှုများနှင့်အတူ အဒေါ့ဖ်က ခါးကို နှိမ့်ချလိုက်ပြီး လုံးဝ မရပ်တန့်တော့ဘဲ တုတ်ခိုင်ရှည်လျားသော လီးကြီးကို တိုက်ရိုက် ထိုးသွင်းလိုက်၏။ လီးကြီးက အပျိုစင် အမြှေးပါးလေးကို ထိုးဖောက်သွားပြီး အဆုံးအထိ ဝင်ရောက်သွားချိန်တွင် အမျိုးသား၏ အသံက အနည်းငယ် အေးစက်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“နင်နင်… သေချာနားထောင်… မင်းကို ဘယ်သူ လိုးနေတာလဲ… မင်းရဲ့စောက်-ုတ်လေးက ငါ့ရဲ့ လီးကို ဘယ်လိုမျိုး တင်းကျပ်နေအောင် စုပ်ထားတာလဲ ဆိုတာကို…”
“အား! အား! အား!”
ယွီရှုးနင်က ပြင်းထန်စွာ တွန့်လိမ်သွားပြီး သေးသွယ်သော ခြေသလုံးလေးများက အမျိုးသား၏ လက်မောင်းပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲလျက် တဆတ်ဆတ် တုန်ယင်နေ၏။ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသော သာယာမှုကြောင့် သူ၏ ဦးနှောက်များ ဗလာကျင်းသွားပြီး အပျိုစင်ဘဝ ဆုံးရှုံးသွားရသည့် နာကျင်မှုကိုပင် သက်သာသွားစေသည်။ အင်္ဂါအတွင်းရှိ အသားနုလေးများက အလိုအလျောက် တဆတ်ဆတ် တုန်ရီနေပြီး အတွင်းတွင် ပြည့်ကျပ်နေအောင် ဝင်ရောက်နေသော လီးကြီးကို စုပ်ယူနေတော့၏။
သူ၏ခြေထောက်နှစ်ချောင်းသည် အပေါ်သို့ ပိုမို ပြန့်ကားသွားအောင် အဖိခံလိုက်ရသည်။ အင်္ဂါဝအတွင်းရှိ လီးကြီးက ပေါင်ကြားရှိ စိုရွှဲနီရဲနေသော အပေါက်ငယ်လေးအတွင်းသို့ ပြင်းထန်စွာ အသွင်းအထုတ် လုပ်နေလေ၏။ ချိုမြိန်သော ကာမအရည်ကြည်များက သွေးစလေးများ အနည်းငယ် ပါဝင်လျက် ပန်းထွက်လာသည်။ လီးကြီးက အသွင်းအထုတ် လုပ်တိုင်း ခံစားလွယ်သော နေရာလေးကို အားပါပါဖြင့် ဆောင့်လိုးနေသဖြင့် သူ့ကို အပေါ်သို့ မြောက်တက်သွားစေပြီး ဆွဲငင်အားကြောင့် ပြန်ကျလာချိန်တွင် ထိုတုတ်ခိုင်ပြီး မာကျောပူနွေးနေသော လီးကြီးက ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားတော့၏။
ယွီရှုးနင်မှာ အလိုးခံရလွန်းသဖြင့် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူနေရပြီး တံတွေးများက နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ စီးကျနေသည်။ သူက မတိုင်ခင်က အမျိုးသား၏ အသံကို ရုတ်တရက် ပြန်လည် သတိရသွားပြီး ရင်ထဲတွင် ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွား၏။
ရှုးနှင့် တူပေမယ့် လုံးဝ ရှုး မဟုတ်ဘူး… အရမ်းကို ရင်းနှီးနေတဲ့ အသံတစ်ခုပဲ။
ယနေ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ပုံမှန်မဟုတ်သည့် ခံစားချက်များ အားလုံးက ဤခဏတာအတွင်းမှာပင် ဆက်စပ်မိသွားတော့သည်။
“အင်း… ဟင်း… အဒေါ့ဖ်… အဒေါ့ဖ်…”
ယွီရှုးနင်က လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ တက်လာသော ကာမဆန္ဒများကို ထိန်းချုပ်ရန် မိမိ၏ လက်ကို ကိုက်ထားလိုက်၏။ သူက မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် အမျိုးသား၏ မျက်နှာကို စမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ထိုသူ၏ ပြင်းထန်လှသော ထိုးစစ်များအောက်တွင် တစ်လက်မချင်းစီ စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်သည်။
ရှုး၏ မျက်နှာနှင့် အလွန် တူညီသော်လည်း အနည်းငယ် ပို၍ ကြမ်းတမ်းနေသည်။ ထို့အပြင် သူ၏ လက်ကို ပြန်လည် ဆုပ်ကိုင်လာသော လက်တွင်လည်း ဒေါက်တာတစ်ယောက်၏ အသားမာအနည်းငယ်သာ ရှိသော သွယ်လျသည့် လက်မျိုး မဟုတ်ဘဲ ကြမ်းတမ်းပြီး အနည်းငယ် ပုံပျက်နေသော ဧရာမ လက်ဝါးကြီး ဖြစ်နေ၏…။
“အင်း… အား!”
နူးညံ့လှသော သားအိမ်ခေါင်းလေးသည် ဒစ်ခေါင်း၏ ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်လိုးခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့် မျက်ရည်များက မျက်တောင်ဖျားမှ လိမ့်ဆင်းလာတော့သည်။ ယွီရှုးနင်က အော်ဟစ်ငိုကြွေးလိုက်ပြီး ခြေထောက်များကို ဆန့်တန်းကာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီပြီး ထပ်မံ၍ ပြီးမြောက်သွားပြန်၏။ မတ်ထောင်နေသော လီးလေးကလည်း လရည်တစ်သုတ်ကို ပန်းထုတ်လိုက်ရာ ရေစီးကြောင်းများကြောင့် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
ဖြူဖွေးသွယ်လျသော လက်ချောင်းလေးများက အမျိုးသား၏ လက်ကို ကုတ်ခြစ်လိုက်သဖြင့် အနီရောင် အရာလေး အချို့ ကျန်ရစ်ခဲ့၏။ ထိုအရာလေးများက ကြောင်ပေါက်လေး တစ်ကောင်က ကုတ်လိုက်သကဲ့သို့ အနည်းငယ်မျှပင် မနာကျင်လှချေ။
အလှလေးက ပြီးမြောက်သွားပြီးနောက် သာယာမှုများ ကျန်ရှိနေသေးသည်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အဒေါ့ဖ်က သူ၏ နှုတ်ခမ်းကို နမ်းလိုက်ပြီး အောက်ပိုင်းမှလည်း စိုရွှဲပျော့အိနေသော အင်္ဂါဝလေးကို အဆက်မပြတ် ဆောင့်လိုးနေသဖြင့် ရေပက်သံများ ဖတ်… ဖတ်… ဖတ်… မြည်အောင် ထွက်ပေါ်နေတော့သည်။
လီးကြီးက တစ်ချက်ထက် တစ်ချက် ပို၍ နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်လာပြီး ဒစ်ခေါင်းက ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် အနက်ရှိုင်းဆုံးရှိ အပေါက်ငယ်လေးဆီသို့ ထိုးခွဲနေ၏။ သူသည် သည်းခံနိုင်စွမ်း အရှိဆုံးနှင့် စွမ်းဆောင်ရည် အကောင်းဆုံး ကျူးကျော်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်ပေသည်။ နူးညံ့လှသော သားအိမ်ခေါင်းလေးကို အညှာအတာကင်းမဲ့စွာဖြင့် အောင့်ပြီး ကျဉ်သွားသည်အထိ ဆောင့်လိုးနေတော့၏။
“ဟား… အား… အား!”
ထိုမျှလောက် ခံစားလွယ်ပြီး အားနည်းသော နေရာလေးမှာ အညှာအတာကင်းမဲ့စွာ အထိုးခံနေရသဖြင့် ယွီရှုးနင်မှာ သေချာပေါက် နာကျင်နေမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဖျောက်ဖျက်၍မရသော ပြင်းထန်သည့် သာယာမှုများလည်း ရှိနေ၏။ သူက ဗိုက်ကို ကိုင်ကာ အမျိုးသား၏ ပြင်းထန်လှသော ဆောင့်လိုးမှုများကို ရုန်းကန်ရှောင်တိမ်းနေမိသည်။
“မလုပ်… မလုပ်ပါနဲ့… အရမ်း နက်နေပြီ…”
ယွီရှုးနင်က သနားစရာကောင်းအောင် ငိုကြွေးနေသည်။ အာရုံစူးစိုက်မှု မရှိသော မျက်ဝန်းများက သူ့ကို ပို၍ အကူအညီမဲ့နေပုံ ပေါက်စေ၏။ သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် အမှောင်ထုသာ ရှိနေပြီး ပေါင်ကြားမှတစ်ဆင့် တစ်ကိုယ်လုံးသို့ စီးဆင်းလာသော အထွတ်အထိပ် သာယာမှုများကိုသာ ခံစားနေရတော့သည်။
“အဒေါ့ဖ်… တောင်းပန်ပါတယ်… ကျွန်တော့်ကို လွှတ်ပေးပါ…”
အဒေါ့ဖ်က အလှလေး၏ မျက်လုံးများပေါ်သို့ အကြိမ်အနည်းငယ် ဖိနမ်းလိုက်သည်။ အသံက နူးညံ့နေသော်လည်း အောက်ပိုင်းမှ သူ့လှုပ်ရှားမှုများကတော့ လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေ၏။
“အချစ်လေး… ကိုယ် မင်းကို လွှတ်မပေးနိုင်ဘူး… ကိုယ်တို့က ပျော်စရာကောင်းတဲ့ ညလေး တစ်ညကို ဖြတ်သန်းရမှာလေ… မဟုတ်ဘူးလား…”
သူက ရှုး၏ အသံကို အသုံးပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
နောက်တစ်ခွန်းတွင်တော့ အကျင့်ယုတ်ပြီးသွားသော အမျိုးသားက သူ၏ မူလအသံသို့ ပြန်ပြောင်းလိုက်၏။
“နင်နင်… ငါ အတုခိုးတာ တူရဲ့လား… မင်းလည်း ခွဲခြားလို့မရဘူးမလား… အဲဒီလိုဆိုမှတော့ ငါနဲ့ သူ ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် အတူတူပဲ မဟုတ်ဘူးလား…”
ယွီရှုးနင်က မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ရာ မျက်ရည်များက လိမ့်ဆင်းလာတော့သည်။
‘ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလိုဖြစ်ရတာလဲ။ သေချာပေါက် လူနှစ်ယောက်က မတူဘူးလေ။ သူတို့က ညီအစ်ကိုတွေ ဖြစ်နေလို့ တူညီတဲ့ အချက်အချို့ ရှိနေတယ် ဆိုရင်တောင်မှ သူက ဘယ်လိုလုပ် မှားသွားနိုင်ရတာလဲ။’
အဒေါ့ဖ်က သူ့ကို ပထမဆုံးအကြိမ် နာမည်ပြောင် ခေါ်ခဲ့သည်များ၊ ယနေ့ သူနှင့် အတူရှိနေချိန်မှာ ရခဲ့သည့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုများ၊ တစ်ပုံစံတည်း တူနေသော အနမ်းပေးသည့် နည်းလမ်းများ၊ မသိစိတ်ကနေ မှတ်မိနေသော သူရဲ့ အကျင့်များ…ဤအရာအားလုံးကို တွေးကြည့်လိုက်လျှင် သူ လုံးဝကို ကြောင်အန်းသွားရတော့သည်။
“လိမ္မာတယ်နော်… စိတ်မလွင့်နဲ့…”
အဒေါ့ဖ်က အလှလေး၏ ခြေထောက်တစ်ချောင်းကို မြှောက်ကာ ပခုံးပေါ်တွင် တင်လိုက်ပြီး ပေါင်ကြားတွင် ဒူးထောက်ကာ နက်ရှိုင်းစွာ ဖိချလိုက်၏။ လီးကြီးက မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလောက်အောင် နက်ရှိုင်းသော နေရာအထိ ဝင်ရောက်သွားပြီး အင်္ဂါအတွင်းပိုင်းရှိ အလိုးခံရလွန်းသဖြင့် ပျော့အိနေသော အပေါက်ငယ်လေးကို အားပါပါဖြင့် ဆောင့်လိုးလိုက်တော့သည်။
“သားအိမ်ခေါင်းလေး ဖွင့်ပေးပါလား… ငါ့ကို အထဲ ဝင်ခွင့်ပြုပါ…”
“ဟား! အား! မရဘူး… အင်းဟင်း… ကျွန်တော် သေတော့မယ်!”
ဘာတွေဖြစ်နေမှန်း သေချာ မစဉ်းစားရသေးမီမှာပင် လီးကြီး၏ ဆောင့်လိုးမှုကြောင့် ဘာမှမတွေးနိုင်တော့ချေ။ အနေအထား ပြောင်းလဲလိုက်သဖြင့် ရေများ အနည်းငယ် ဝင်ရောက်သွားပြီး ဗိုက်ပေါက်ထွက်တော့မည့်အလား ခံစားရ၏။ မူလက ပန်းရောင်သန်းနေသော အင်္ဂါလေးမှာ အလိုးခံရလွန်းသဖြင့် နီရဲကာ ရစရာမရှိအောင် ဖြစ်နေလေပြီ။ အင်္ဂါဝလေးက ရိုင်းစိုင်းစွာ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသော တုတ်ခိုင်သည့် လီးကြီးကို အဆက်မပြတ် ညှစ်ယူစုပ်ငုံနေတော့သည်။
ယွီရှုးနင်သည် မိမိကိုယ်ကို ခွေးမတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲကြီးတစ်ကောင်၏ စိတ်ကြိုက် ဆောင့်လိုးခြင်းကို ခံနေရသည်ဟု ခံစားနေရ၏။ လူနှစ်ယောက်က ကျယ်ဝန်းသော ရေချိုးကန်ကြီးထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ လိင်ဆက်ဆံနေကြပြီး ဘာကိုမှ စဉ်းစား၍ မရတော့ချေ။ မျက်စိရှေ့တွင် အဖြူရောင် အလင်းတန်းများသာ ဖြတ်ပြေးနေပြီး ပြင်းထန်လှသော သာယာမှုများသာ ကျန်ရှိတော့သည်။
“နင်နင်… မင်းရဲ့ စောက်-ုတ်လေးထဲမှာ အရမ်း စိုနေတာပဲ… အရမ်း ပူပြီး အရမ်းလည်း နူးညံ့တယ်… အရမ်းလည်း တင်းကျပ်နေအောင် ညှစ်ထားတယ်… သူက အရမ်း ကောင်းနေပြီလို့ ပြောနေသလိုပဲ…”
အဒေါ့ဖ်က သူ၏ ကြမ်းတမ်းပြီး ရိုင်းစိုင်းသော ဘက်ခြမ်းကို အနည်းငယ်မျှပင် မဖုံးကွယ်ထားတော့ချေ။ လိမ်ညာမည် ဆိုလျှင်တောင်မှ မကောင်းသည့်ကိစ္စ မလုပ်ခင်လေးမှာ ကိုယ်ဘယ်သူလဲဆိုသည်ကို ဖွင့်ပြရမည်လေ။
ယွီရှုးနင်က သူ့ကို မုန်းတီးသွားမည်၊ နာကြည်းသွားမည် ဆိုလျှင်တောင် သူ နောင်တရမည် မဟုတ်ပေ။ အားနည်းသူကို အားကြီးသူက အနိုင်ကျင့်သော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကြီးပြင်းလာခဲ့ရသည့် အဒေါ့ဖ်သည် အများကြီး တွေဝေနေမည် မဟုတ်ဘဲ လူကို မိမိ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ သွင်းကာ အနားတွင် ချည်နှောင်ထားရုံသာ တတ်နိုင်၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ်ခဏတာ တွေဝေသွားမှုကြောင့် ကိစ္စများစွာ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သောကြောင့်ပင်။
ဟို မာနကြီးပြီး ဘဝင်မြင့်နေတဲ့ ကောင်ကို ကြည့်လိုက်စမ်း… အဲဒီနေရာမှာ ရှုံးသွားတာ မဟုတ်ဘူးလား။ နင်နင် နဲ့ အချစ်ဇာတ်လမ်းတွေ ခင်းပြီး ချစ်ရေးဆိုတဲ့ ကစားပွဲတွေ လုပ်ချင်နေတာ… အခုတော့ သူ့ရဲ့ ထောင်ချောက်ထဲကို ရောက်သွားပြီ မဟုတ်လား… နောက်ဆုံးမှာ အပိုင်ရလိုက်တဲ့သူက သူကိုယ်တိုင်ပဲလေ။
“ဟား… အား… မပြောနဲ့… အင်း မပြောနဲ့တော့…”
ယွီရှုးနင်က အမျိုးသား၏ ပါးစပ်ကို ပိတ်ထားလိုက်သည်။ သူ ယခု အဒေါ့ဖ် မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို အတိအကျ သေချာစွာ မသိရသေးသဖြင့် သစ္စာဖောက်လိုက်ရသလို ခံစားနေရ၏။ သို့သော် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင်ပင် သူသည် အမျိုးသား၏ ဆောင့်လိုးမှုများကြောင့် ကာမအရည်ကြည်များ တသွင်သွင် စီးကျနေပြီး အဆက်မပြတ် ညည်းတွားနေကာ ဘယ်နှစ်ကြိမ်တောင် ပြီးမြောက်သွားမှန်း မသိတော့ချေ။
လှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ ဆက်တိုက် ဝင်ရောက်လာသော သာယာမှုများကြောင့် အလိုးခံရလွန်းသဖြင့် မျက်လုံးများပင် ပြာလာသော အလှလေးမှာ စကားတွေပင် ရှုပ်ထွေးနေပြီဖြစ်သည်။ သူက အမျိုးသား၏ ကြမ်းတမ်းသော ဆောင့်လိုးမှုများကို အားအင်ကုန်ခမ်းစွာဖြင့် ခံယူနေရ၏။ ထုံကျဉ်ပြီး လျှပ်စစ်ဓာတ်လိုက်သကဲ့သို့သော ခံစားချက်များက ဆက်ဆံနေသည့် နေရာမှတစ်ဆင့် တစ်ကိုယ်လုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ အင်္ဂါလေးမှာ အလိုးခံရလွန်းသဖြင့် နီရဲကာ အပြင်သို့ လန်ထွက်နေပြီး အကြင်နာကင်းမဲ့စွာ အနိုင်ကျင့်နေသော လီးကြီးကို သနားစရာကောင်းအောင် စုပ်ယူထားရရှာ၏။
“အောင့်တယ်… ဟား… အား… အား… အင်းဟင်း… ဗိုက်ပေါက်ထွက်တော့မယ်!”
ယွီရှုးနင်၏ လက်က ဗိုက်ပေါ်တွင် တင်ထားရာ လီးကြီး၏ ဆောင့်လိုးမှုကြောင့် ဖောင်းတက်လာသော ပုံသဏ္ဍာန်ကို ခံစားနေရသည်။
“တောင်းပန်ပါတယ်… မဆောင့်ပါနဲ့တော့…”
အဒေါ့ဖ်က အချက်ပေါင်းများစွာ အသွင်းအထုတ် လုပ်လိုက်သော်လည်း တင်းကျပ်နေသော သားအိမ်ခေါင်းလေးကို လိုး၍ မဖွင့်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူက ဆောင့်လိုးမှုကြောင့် အက်ကွဲကြောင်းလေး တစ်ခု ဖြစ်သွားသည်ကိုသာ ခံစားလိုက်ရပြီး အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်လိုးလိုက်ရာ ဒစ်ခေါင်းက ထိုအပေါက်ငယ်လေးကို ထောက်ကာ တစ်ဆခန့် ကြီးထွားလာပြီးနောက် တဆတ်ဆတ် တုန်ယင်ကာ ပျစ်ချွဲပြီး ညှီစော်နံသော လရည် အများအပြားကို ပန်းထုတ်လိုက်တော့သည်။ ပြင်းထန်သော ပန်းထုတ်မှုကြောင့် သားအိမ်ခေါင်းလေးကို သွားမှန်သဖြင့် အလှလေး၏ လည်ချောင်းထဲမှ ရုတ်တရက် စူးရှသော ငိုသံလေး ထွက်ပေါ်လာပြီး လီးလေးရော ပူစီလေးပါ တစ်ပြိုင်နက်တည်း အရည်များ ပန်းထုတ်လိုက်တော့၏။
ပြီးမြောက်သွားပြီးနောက် စိုရွှဲပျော့အိနေသော ပူစီဝလေးထဲတွင် လီးကြီးက ပိတ်ဆို့နေဆဲဖြစ်ရာ အဒေါ့ဖ်က ယွီရှုးနင်၏ တုန်ယင်နေဆဲဖြစ်သော ကျောပြင်လေးကို နှမြောတသစွာဖြင့် ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။
“တစ်ခါတည်းနဲ့တော့ အထဲကို ဝင်မသွားဘူး… နင်နင်… ငါတို့ နောက်တစ်ခေါက် ထပ်လုပ်ကြမလား…”
ယွီရှုးနင်က လန့်ဖျပ်သွား၏။
“မ… မလုပ်ဘူး!”
အဒေါ့ဖ်က သူ့ကို လိုးသည့်အချိန်တွင် အင်အားကို လုံးဝ မထိန်းချုပ်ထားပေ… သူ ခံနိုင်ရည် ရှိမရှိ ဆိုသည်ကိုလည်း ဂရုမစိုက်ဘဲ… သူ့ကို သတိလစ်သွားလုမတတ် လိုးခဲ့၏။…
ပထမ တစ်ခါတည်းနှင့်တင် ယွီရှုးနင် လုံးဝ မခံနိုင်တော့ပေ။… သူက သားအိမ်ခေါင်းထဲကို ထပ်ပြီး လိုးချင်နေသေးသည်လား… တကယ်ကြီး သေသွားလိမ့်မည်။
“တကယ် မရတော့ဘူးလား…”
အဒေါ့ဖ်၏ လက်က ခါးမှတစ်ဆင့် အလှလေး၏ တင်ပါးပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး တင်ပါးနှစ်ခုကြားသို့ တိုးဝင်ကာ လက်ချောင်းထိပ်လေးများဖြင့် စအိုဝလေးကို စက်ဝိုင်းပုံစံ ပွတ်ချေပေးနေ၏။ ဤနေရာကိုလည်း စိတ်ဝင်စားနေသည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။
စကားမပြောရသေးမီမှာပင် အဒေါ့ဖ်၏ ဖုန်းက ရုတ်တရက် မြည်လာ၏။ ၎င်းမှာ သူ၏ အဖွဲ့အစည်းအတွက် သတ်မှတ်ထားသော အထူး ဖုန်းမြည်သံ ဖြစ်သည်။
“ကျစ်!”
အဒေါ့ဖ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး လီးကြီးကို အလှလေး၏ တင်းကျပ်ပြီး စိုစွတ်နွေးထွေးနေသော အင်္ဂါဝလေးထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်ကာ ရေချိုးကန်ထဲမှ ထွက်ပြီး ဖုန်းသွားယူလိုက်၏။
မက်ဆေ့ချ်ကို ဖတ်ပြီးနောက် သူက ဒေါသတကြီးဖြင့် ဆဲရေးတိုင်းထွာလိုက်သည်။
‘သောက်ခွေးမသား… ဟွားနိုင်ငံကို ရောက်နေတာတောင် အော်ဒါတွေ လာနေသေးတယ်… ပြီးတော့ သူ့ကို အတင်း လာပေးနေသေးတယ်… ဘာတွေ တွေးနေမှန်းကို မသိဘူး။’
သူက လှည့်ကာ အိပ်ချင်မူးတူး ဖြစ်နေသော ယွီရှုးနင်ကို ရေချိုးကန်ထဲမှ ပွေ့ချီပြီး ကုတင်ပေါ်တွင် တင်ပေးလိုက်သည်။
“နင်နင်… ငါ အပြင်သွားစရာ ကိစ္စလေး နည်းနည်းရှိလို့… မကြာခင် ပြန်လာခဲ့မယ်…”
ယွီရှုးနင်က မျက်လုံးမှိတ်ထားပြီး သူ့ကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ ‘လရည်တွေကိုတောင် သန့်ရှင်းရေး မလုပ်ပေးဘဲ လိုးပြီးတာနဲ့ ထွက်သွားတယ်… အဒေါ့ဖ်က သူ့ယောကျ်ား ဟုတ်သည်ဖြစ်စေ၊ မဟုတ်သည်ဖြစ်စေ သူ စိတ်ဆိုးမှာပဲ… တကယ်လို့ ဟုတ်နေရင် ပိုတောင် စိတ်ဆိုးဦးမယ်။’
“ဒီမှာပဲ လိမ္မာရေးခြားရှိရှိ နေခဲ့နော်… ထွက်ပြေးဖို့ မစဉ်းစားနဲ့… ငါ မင်းကို ရှာတွေ့မှာပဲ…”
အဒေါ့ဖ်က အလှလေး၏ အနည်းငယ် ရောင်ရမ်းနေသော မျက်ခွံလေးကို နမ်းလိုက်၏။
“အချစ်လေး နင်နင်… Good night…”
အမျိုးသား ထွက်သွားပြီး သိပ်မကြာခင်မှာပင် ဟိုတယ် အခန်းတံခါးမှာ အခေါက်ခံရတော့သည်။ ယွီရှုးနင်က အိပ်မက်ထဲမှ လန့်နိုးလာပြီး ညောင်းညာကိုက်ခဲနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို အတင်းဆွဲထူကာ အဝတ်အစားများ ကမန်းကတန်း ဝတ်လိုက်၏။ ပူစီဝလေးထဲမှ စီးကျလာသော လရည်များက ပေါင်ခြံမှတစ်ဆင့် ခြေသလုံးအထိ လိမ့်ဆင်းလာသည်။ သူ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင်တော့ ဝေဝါးစွာဖြင့် တွေးနေမိ၏။
ဒီလောက် ညဉ့်နက်နေပြီကို ဘယ်သူ ရောက်လာတာလဲ?
Chapter 21 ended
World 2 Chapter 8 ended