World 3 ရောက်ပြီနော်

 

Chapter 23••••တတိယကမ္ဘာမှ မာနကြီးသော သခင်ငယ်လေးဟာ အိပ်နေတုန်းကစားခံနေရသည့်သူ့အခြေအနေကိုတောင်သတိမပြုနိုင်၊ အဖုတ်ကလေးသည် မဆင်မခြင်လူတစ်ယောက်ထံမှအလိုးခံရ

 

“ မင်းတို့အမှိုက်နှစ်ကောင် ငါဒီဟာတွေကိုထပ်မစားချင်တော့ဘူးလို့ပြောထားတယ်လေ” ကူစီသာ် ခုံပေါ်ရှိမြူစွမ်ခွက်အား ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ပစ်ချလိုက်ပြီးနောက် သူ့ဘေးတွင်ရပ်နေသောလူနှစ်ယောက်အားကြည့်လိုက်သည်။

 

“ သခင်လေး အပြင်ဘက်စျေးကပစ္စည်းတွေအကုန်လုံးလုယူခံလိုက်ရပါတယ်” ဖေးရှစ်ယွီသည် နွေးထွေးသောအသံဖြင့်ရှင်းပြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကူစီပစ်ချလိုက်သောခွက်အား အဝေးသို့ပို့လိုက်သည်။

 

ကူစီသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ သူပစ်ချလိုက်သောခွက်အားသိမ်းနေသည့် ဖေးရှစ်ယွီအားကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့အားကျယ်လောင်စွာငြင်းဆိုလိုက်ပြီး ဒေါသတကြီးကန်လိုက်သည်။ “ မင်းတို့အသုံးမကျတဲ့နှစ်ကောင် ငါ့အဖေငါ့ကိုလာကြည့်ရင် မင်းတို့နှစ်ကောင်လုံး ဒီကထွက်သွားရမယ်မှတ်”

 

ကူစီ၏ကန်ချက်နှင့်ရိုက်ချက်များအားအသာတကြည်လက်ခံနေသော ဖေးရှစ်ယွီသည် ကူစီ၏ သူ့ကိုနှင်ထုတ်မည်ဟူသော စကားများကိုကြားပြီးနောက် အရိုးများနှင့်ထင်းနေကာ ပန်းရောင်သန်းနေသော ကူစီ၏ခြေချင်းဝတ်အားဆိတ်ရန် သန့်ရှင်းနေသောလက်အားဆန့်လိုက်သည်။

 

ဖေးရှစ်ယွီသူ့အားခုခံရဲသည်ကိုမြင်သောအခါ ကူစီသည်ပိုဒေါသထွက်လာသည်။ သူသည်လက်မြှောက်လိုက်ပြီး ဖေရှစ်ယွီ၏ပါးအား အားနှင့်ရိုက်ချလိုက်သည်။ “ မင်းဘာဖြစ်ချင်တာလဲ။ ငါမင်းကိုပြောမယ် မင်းငါ့ကိုဒီလိုရဲတင်းတဲ့အပြုအမူမျိုးလုပ်ရဲရင် မင်းငါ့အဖေလက်ကလွတ်မှာမဟုတ်ဘူး”

 

“ သူမလာနိုင်ဘူး” ဖေးရှစ်ယွီသည် ကူစီ၏နှင်းဆီရောင်ပါးပြင်အားကြည့်ကာ ဝမ်းနည်းသည့်ပုံစံဖြင့်ပြောလိုက်သည်။

 

ဖေးရှစ်ယွီ၏ မျက်လုံးများကိုမြင်သောအခါ ကူစီ၏စိတ်ထဲတွင်အနည်းငယ်တုန်လှုပ်သွားသည်။ သို့သော် ထို့နောက်တွင် သူ့စိတ်ထဲရှိဒေါသများသည် တလိမ့်လိမ့်ပိုတက်လာသည်။ “ မင်းငါ့အဖေကိုတောင် ကျိန်ရဲတယ်ပေါ့လေ။ ထွက်သွားစမ်း ငါ့မိသားစုကကျွေးမွေးထားရတဲ့ဝံပုလွေလိုကောင်ကများ” ကူစီသည် သူ့ရှေ့တွင်လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲထိုင်နေသော ဖေးရှစ်ယွီအားကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မတ်တပ်ရပ်

ကာ ဖေးရှစ်ယွီ၏အင်္ကျီအားဆွဲ၍ မောင်းထုတ်ရန်လုပ်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ဖေးရှစ်ယွီသည် လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ သူ့အားငတုံးတစ်ယောက်လိုသာကြည့်နေသည်။

 

“ ဖေးချီကျွင်း မင်းဘာကြည့်နေတာလဲ ဒီကိုလာစမ်း ဒီမျက်လုံးဖြူဝံပုလွေကောင်*ကိုမောင်းထုတ်လိုက်”

ဖေးရှစ်ယွီအား အဝေးသို့ဆွဲ၍မရသည်မြင်သောအခါ ကူစီသည် ဒေါသကြီးစွာဖြင့်ခေါင်းအားခါလိုက်ပြီး ဖေးချီကျွင်းသည်လည်း ဘေးတွင်မလှုပ်ဘဲရပ်နေသည်။ သူသည် ဖေးချီကျွင်း၏အကူအညီအားလိုအပ်နေသည်။

 

(မျက်လုံးဖြူဝံပုလွေကောင်=ကျေးဇူးကန်းသော သူ)

 

သို့သော် ယနေ့တွင် သူတို့နှစ်ဦးသည် သူ့အားပုန်ကန်နေပြီး သူ့အမိန့်ကိုလဲနားမထောင်ကြချေ။ ထိုနှစ်ဦး သူ့အား ရန်စနေသည်ကိုတွေ့သောအခါ “ ဟွန်း” ဟုနှာမှုတ်သံလုပ်လိုက်ပြီးနောက် အခန်းထဲသို့ဝင်သွားသည်။

 

သူ့အဖေသူ့အားလာရှာသည့်အချိန်တွင် သူသည် သခင်မရှိသောထိုအစေခံနှစ်ကောင်အား သေချာပေါက်အပြစ်ပေးမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် ထိုမျက်လုံးဖြူဝံပုလွေနှစ်ကောင်အား ဇွန်ဘီတွေကြားထဲပို့ချင်ပြီး သေသည်အထိ ဇွန်ဘီကိုက်တာခံရစေချင်သည်။ ထိုအရာသည် သူပြောတာနားမထောင်ဘဲ ခုခံခြင်း၏ပြစ်ဒဏ်ဖြစ်သည်။

 

ကူစီသည် ကုတင်ပေါ်တွင်လှဲလိုက်ပြီး အံကြိတ်ကာ ထိုနှစ်ဦး၏ စိတ်ကြီးဝင်နေသောအပြုအမူများအား တွေးနေသည်။ သူသည် ဒီခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ငယ်စဉ်အခါကတည်းကရောက်လာပြီး ထိုဇာတ်လိုက်နှစ်ယောက်အား မိဘမဲ့ဂေဟာတွင် တစ်ချက်တည်းနှင့်သတိထားမိခဲ့သည်။ သို့ သော် ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သူ၏အဖေသည် သူ၏ပြင်းထန်သည့်တောင်းဆိုချက်အရ ထိုယောကျာ်းလေးနှစ်ယောက်အား အိမ်သို့ခေါ်လာခဲ့သည်။သူသည် ကလေးဘဝကတည်းက ထိုနှစ်ယောက်အားကြိုက်နှစ်သက်ခြင်းမရှိခဲ့ချေ။ သူတို့တွင် ထိုင်းမှိုင်းသည့်ပုံစံများရှိနေပြီး အလွန်စိတ်ပျက်ဖွယ်ကောင်းသည်။ သူသည် သူ၏ဗီလိန်ပုံစံအား သတိမထားမိခဲ့ဘူးဆိုလျှင် ထိုအသုံးမကျသည့်နှစ်ယောက်အားမြင်နေရမည်မဟုတ်ချေ။ သို့သော် ကံကောင်းစွာဖြင့် ထိုငတုံးနှစ်ယောက်သည် သူ့အားတစ်ခါမှလွန်ဆန်ခြင်းမရှိခဲ့ချေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့နှစ်ဦးနှင့်တစ်နေရာတည်းတွင် သည်းခံစွာနေနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။

 

 

သို့သော် ထိုကမ္ဘာအဆုံးသတ်ပြီး တစ်လလောက်သာကြာသေးသည့်အချိန်တွင် သူတို့သည် သူ့အားစတင်ပုန်ကုန်လာကြသည်။ သေချာသလောက်တော့ ဒီကမ္ဘာ၏ဇာတ်လိုက်များသည် ကျေးဇူးမသိတတ်သူများဖြစ်လိမ့်မည်။ ထိုနှစ်ဦးကို သူ့အားဒီနေ့မလေးမစားလုပ်ခြင်းအတွက် နောင်တရအောင်သူလုပ်ပြမည်။

 

 

ကူစီ၏ဦးနှောက်ထဲမှအတွေးများသည် ရပ်တန့်ခြင်းမရှိချေ။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင်သူ့ဗိုက်ထဲမှစတင်မြည်လာသည်။ တစ်ချက်လေးတောင်မစဉ်းစားဘဲ သူသည် အပြင်ဘက်သို့အော်လိုက်သည်။ “ ဖေးရှစ်ယွီ မင်းတို့နှစ်ယောက် အပြင်ထွက်ပြီး စားဖို့တစ်ခုခုယူလာခဲ့” ကူစီသည် အပြင်တစ်ခါမှမထွက်ရဘဲ ထိုနှစ်ယောက်ဆီမှကောင်းမွန်စွာစောင့်ရှောက်ခြင်းကိုခံထားရသည်။ ကူစီကိုယ်တိုင်လည်း ထိုအရာကိုခွင့်ပြုခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ စွမ်းအားသာအဓိကကျသော ဤကမ္ဘာတွင် ရှားပါးသောသဘာဝလွန်စွမ်းအားများရှိသည့်ဇာတ်ကောင်နှစ်ယောက်သည် ဘာစွမ်းအားမှမရှိသည့် သူ၏စကားကိုနားထောင်နေရသည်။

 

 

ထို့နောက် အခန်းအပြင်ဘက်ရှိ လူနှစ်ယောက်သည် ကူစီ၏ကျိုးကြောင်းမသင့်တော်သည့်တောင်းဆိုချက်ကို ရိုကျိုးစွာပင်နာခံခဲ့သည်။ ထို့နောက် တံခါးအားဖွင့်၍ တုန့်ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ဇွန်ဘီရာပေါင်းများစွာနှင့်ဝန်းရံထားသော 2ကီလိုမီတာ ဝေးသည့်စျေးကို လမ်းလျှောက်သွားခဲ့ကြသည်။ တစ်

ယောက်သည် ထိုဇွန်ဘီများအားဆွဲဆောင်ပြီး နောက်တစ် ယောက်သည် ထိုအချိန်တွင် အစာကိုလိုက်ရှာသည်။

 

 

သူတို့နှစ်ဦးသည် မနေ့ညကသာ ထိပ်တန်းအဆင့်စွမ်းအားသို့မရောက်ခဲ့လျှင် ကြောက်လန့်ရသည်က သူတို့သည်ဒီနေရာအား အရိုးများနှင့်ပြည့်အောင်လုပ်လိုက်မည်ဆိုတာကိုပင်ဖြစ်သည်။ “ဒီည!” အိမ်ပြန်လမ်းတွင် ဖေးရှစ်ယွီသည် ထိုစကားကို ရုတ်တရက်ပြောလိုက်သည်။

 

 

ဖေးချီကျွင်းသည် သူ့အားတုန့်ဆိုင်းကာကြည့်လိုက်ပြီး သူ့လက်တွင်ထဲတွင်ကိုင်ထားသော သူတို့နှစ်ဦးကမ္ဘာအဆုံးသတ်ကတည်းကလိုက်ရှာနေသည့် ချောဆီကိုသာသတိပြုမိသည်။

 

 

“ ဒီညပဲ ငါ့ရဲ့လီးက ကျောင်းမှာနေ့တိုင်း ယောကျာ်းတွေကိုလိုက်မြူဆွယ်နေတဲ့ အပျက်ကောင်လေးကိုလိုးချင်နေပြီ”

 

ဖေးချီကျွင်းသည် ကြောက်စရာကောင်းအောင်ပြောလိုက်သည်။ ကမ္ဘာအဆုံးမသတ်ခင်က ကူစီ့နောက်သို့လိုက်နေသည့် သခင်လေးများအဖွဲ့တစ်ခုရှိသည်။ သူသည် သူတို ကူစီပုခုံးပေါ်လက်တင်ထားသည်ကိုမြင်သည့်အခါတိုင်း ကူစီအားသူ့လီးအောက်တွင်ထား၍ ထိုမြှူဆွယ်တတ်သည့်အပျက်ကောင်လေးအား သေသည်အထိလိုးပစ်ချင်စိတ်ပေါက်သည်။

 

“ သခင်လေးလဲအရွယ်ရောက်လာပြီပဲ။ အခု လီးကိုဘယ်လိုစားရမလဲဆိုတာ သင်ယူသင့်နေပြီ” ဖေးရှစ်ယွီသည် ဖေးချီကျွင်း၏စကားကိုနားထောင်ပြီးနောက် အဝေးကနေအေးစက်စွာကြည့်လျက် တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။

 

 

ကူစီသည်သူတို့နှစ်ဦးယူလာသည့်အစားအစာများကို အလွန်ကြိုက်နှစ်သက်သည်။ သူသည်အလွန်ပျော်ရွှင်သွားပြီး နေ့လည်က ရန်ဖြစ်ခဲ့သည်ကိုတောင်ဂရုမစိုက်တော့ချေ။ သူသည်အိတ်ကပ်ထဲတွင် ပစ္စည်းများလိုက်ရှာနေပြီး သူမကြိုက်သည့်အရာများအားထုတ်ကာ ထိုနှစ်ယောက်အတွက်ဆုအနေနှင့်ပြန်ပေးသည်။ သို့သော်လည်း သူ၏စကားများထဲတွင်တော့ မကျေနပ်မှုများရှိနေသေးသည်။ “ မနေ့ည ငါမင်းတို့ကို စားဖို့သွားရှာဖို့ပြောထားတယ်လေ။ ငါသာဒီနေ့ဒေါသမထွက်ရင် မင်းတို့ငါ့စကားကိုလျစ်လျူရှုထားဦးမှာမလား”

 

ဖေးရှစ်ယွီသည် ကူစီ၏ရူးကြောင်ကြောင်ပျော်ရွှင်မှုအားကြည့်ပြီးနောက် စိတ်ကောင်းဝင်စွာဖြင့်ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

 

ယနေ့ညသည် ဖေးရှစ်ယွီနောက်ဆုံးအဆင့်စွမ်းအားကိုရောက်ပြီး သူ၏ထူးခြားသည့်အရည်သွေးများမြင့်တက်လာသည့်ပြီးနောက်နေ့ညဖြစ်သည်။ ကူစီသည် အိပ်မွေ့ချခံထားရသောခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် စွမ်းအင်များဖြင့် ကျူးကျော်ခံရသည်ကိုပင် သေးသေးလေးမှဂရုမထားမိခဲ့ချေ။

 

 

“ ဒီည ငါအရင်သွားမယ်။ ငါတို့အမြန်လုပ်မှရမှာ စွမ်းအားက ငါးနာရီလောက်ပဲခံတာ” ဖေးရှစ်ယွီသည်အမြန်ပြောလိုက်ပြီးနောက် ကုတင်ပေါ်တွင်ရှိနေသော ကူစီဆီသို့အမြန်သွားသည်။ ဖေးချီကျွင်းသည် ဖေးရှစ်ယွီအား မကျေနပ်စွာကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း စွမ်းအားသည် ငါးနာရီသာခံမည်ကိုကြားပြီးနောက် စိတ်ပူနေရန်မှာနောက်ကျနေပြီဖြစ်ပြီး ကူစီ

ထံသို့အမြန်ပြေးသွားသည်။

 

“ နို့တွေလား? နို့တွေနဲ့ပတ်သက်ပြီးတစ်ခုခုတော့မှားနေသလားလို့” ဖေးချီကျွင်းသည် အိပ်မွေ့ချခံထားရခြင်းကြောင့် မျက်လုံးများသာပွင့်ပြီး သူ့အားနာခံစွာကြည့်နေသော ကူစီအားကြည့်နေသည်။ ထို့နောက် ကူစီ၏နို့သီးခေါင်းများအားညှစ်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ့လက်ဖဝါးများကျသွားသည်အခါ နူးညံ့၍ခုန်နေသော အသားစိုင်များသည် သာမန်နှင့်မတူညီစွာပေါ်လာသည်။

 

ဖေးချီကျွင်းသည် ခန့်မှန်းမရသောမျက်နှာဖြင့် ကူစီ၏အင်္ကျီအားစုတ်ဖြဲလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကူစီ၏နို့သည် မိန်းကလေးကိုယ်ကျပ်အတွင်းခံအဖြူရောင်နှင့် စည်းထားပြီးအတွင်းခံ၏အစွန်းတွင် နို့ရည်များစီးဆင်းနေသည်။ ဖေးချီကျွင်းသည် ဖုံးကွယ်ထားသော နို့ရည်များကျနေသည့် နို့သီးခေါင်းအားသေချာစူးစိုက်ကြည့်နေပြီး လက်တစ်ဖက်သည် ကူစီ၍အတွင်းခံအားဖြည်လိုက်သည်။ အဖြူရောင်နို့များသည် ခုန်ထွက်လာပြီး လေထဲတွင်လှုပ်ရမ်းနေသည်။ ဖေးရှစ်ယွီသည် သူ၏ဘောင်းဘီအားချွတ်လိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကူစီ၏ယောကျာ်းအင်္ဂါအောက်ရှိ အဖုတ်ကလေးအားတွေ့လိုက်သည်။

 

“ အဖုတ်ပါတဲ့ခွေးမလေးပဲ” ဖေးချီကျွင်းသည် အောက်ငုံကြည့်လိုက်ပြီးတော့ သူ၏မျက်လုံးများသည်ချက်ချင်းမြင့်တက်သွားသည်။ သူသည် ကူစီ၏ပန်းရောင်အဖုတ်လေးအား ကြမ်းတမ်းစွာထိတွေ့လိုက်သည်။ သူ့လက်ချောင်း၏ကြမ်းတမ်းသောအရေးပြားကြောင့် ကူစီခြေထောက်များသည် ယိုင်နဲ့လာပြီး ခေါင်းငုံ့ကာညည်းတော့သည်။

 

“ မင်းအရင်လာပြီး ဖင်ပေါက်ကိုလိုးလိုက် မဟုတ်ရင်လွယ်လွယ်နဲ့ထိခိုက်ကုန်မယ်” ဖေးရှစ်ယွီသည် ဖေးချီကျွင်း၏ရိုင်းစိုင်းသောအမူအရာကြောင့် မျက်မှောင်ကျုံ့လိုက်ပြီး သူ့အားကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ဖွင့်ရန်ငြင်းဆိုနေသည့် နူးညံ့သည့်ဖင်ပေါက်လေးအားကြည့်လိုက်သည်။ ဖေးရှစ်ယွီသည် လက်မြှောက်လိုက်ပြီး ချောဆီဘူးတစ်ဝက်လောက်ကိုလောင်းချလိုက်သည်။ ချောနေသောအရည်များသည် ကူစီ၏ဖင်ပေါက်အားဖုံးသွားသည်။ ဖေးရှစ်ယွီသည် လက်နှစ်ချောင်းအားဆန့်လိုက်ပြီး ဖင်ပေါက်ထဲသို့ထိုးသွင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် ချောဆီများနှင့်အတူ လက်ချောင်းများသည် ဖင်ထဲသို့ဝင်သွားသည်။

 

“ အင်းမ်……. အေးတယ်” ကူစီ၏အသံသည် ရေးရေးမျှသာဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သူ၏မူမမှန်သည့်ဖင်ပေါက်အားထိရန်ကြိုးစားသည်။ သို့သော်လည်း သူ့လက်ကို မ,မနိုင်ခင်မှာပင် ဖေးရှစ်ယွီသည် ထိုလက်အား သူ့နားနောက်သို့ပို့လိုက်သည်။ ဖေးရှစ်ယွီ၏ လက်ချောင်းများသည် ချောဆီနှင့်အတူ ဖင်ပေါက်ထဲဝင်လိုက်ထွက်လိုက်ဖြစ်နေပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက်သည် ဖင်ဝအားပွတ်ပေးနေသည်။ ကျပ်နေသည့်ဖင်ပေါက်လေးသည်လည်း ဖေးရှစ်ယွီ၏အဆက်မပြတ်ထိုးသွင်းခြင်းနောက်တွင် နူးညံ့လာသည်။ ဖေးရှစ်ယွီ၏လက်ချောင်းနှင့်ချောဆီများကို ကူစီ၏ဖင်ပေါက်ထဲမှထုတ်လိုက်ပြီးနောက် နူးညံ့ပြီးစေးကပ်သည့်အရည်များသည်လည်း ဖင်ပေါက်ထဲမှထွက်လာသည်။

 

ဖေးရှစ်ယွီ၏လီးသည် ကူစီ၏ခံနိုင်စွမ်းရှိသော ဖင်

ပေါက်လေးအား မခုခံနိုင်တော့ဘဲ ဖင်ပေါက်ထဲသို့ဖြည်းညှင်းစွာသွင်းလိုက်သည်။ ဖင်ပေါက်ထဲသို့ လက်ချောင်းထက်ကြီးသည့် လီးထိပ်ဖျားဝင်သွားပြီးနောက် သူသည် ထိုးထည့်လိုက်သည်။

 

“ အားးးးးးးးးးးးးးးးး” ကူစီသည် ထိုပြင်းထန်သည့်ဝင်ရောက်မှုကြောင့် မျက်မှောင်ကျူံ့ကာအော်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့နားရှိကျူးလွန်နေသူအားဖယ်ထုတ်ရန် ခန္ဓာကိုယ်ကိုလှည့်လိုက်သည်။ သို့သော် သူရုန်းကန်နေစဉ်မှာပင် သူ၏သေးသွယ်သောခါးသည် ဖေးရှစ်ယွီ၏လက်ထဲဖမ်းဆုတ်ခြင်းကိုခံလိုက်ရသည်။ အတွင်းထဲရှိလီးသည်လည်း အတွင်းနံရံများအားမလှုပ်ရှားစေဘဲ ထိုးဖောက်နေသည်။

 

ဖေးချီကျွင်းသည် ကူစီ၏လုံးဝိုင်းပြီးခုန်နေသော နို့သီးခေါင်းများအားခွေးရူးတစ်ကောင်ကိုစုပ်နေပြီး နို့သီးခေါင်းနှစ်ဖက်လုံးအား စိုလာစေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လက်တစ်ဖက်သည် ကူစီ၏အဖုတ်လေးအားပွတ်နေသည်။ ကြမ်းတမ်းသည့်နည်းလမ်းကြောင့် ကူစီ၏အဖုတ်ကလေးသည် အရှက်မရှိစွာပင် ခြေထောက်တစ်ခုလုံးထိတောင် စိုရွှဲသွားသည်။

 

“ ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ အပျက်ကောင်လေး။ မင်းရဲ့အဖုတ်ထဲကစောက်ရည်တွေမရပ်တဲ့အထိ ငါ့ကိုလိုးစေချင်လား” ဖေးချီကျွင်းသည် ကူစီ၏နို့သီးခေါင်းများအား အားနှင့်ကိုက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ခေါင်းအားကူစီ၏အဖုတ်အတွင်းသို့ကပ်ကာ စုပ်တော့သည်။

 

သူ၏သွားများသည် ဘယ်သူမှမထိဖူးသောနူးညံ့သည့်အစိလေးအားကိုက်ချလိုက်သည်။ ကူစီသည် နာကျင်မှုကြောင့် တဆတ်ဆတ်တုန်လာပြီး သူ၏အစိထံမှယားယံလာသည့်အပြင် သူ၏ဖင်ပေါက်သည် တိုးဝင်နေသောလီးအားဆွဲညှစ်လိုက်သဖြင့် လီးသည်ပို၍ပင်ပြင်းထန်စွာထိုးလာတော့သည်။

 

“ အပျက်ကောင်လေး၏အစိက တို့ဖူးအပိုင်းလေးလိုပဲ။ ပြီးတော့ အရည်တွေကလည်း ငါသောက်ဖို့တောင် မလုံလောက်ဘူး” ဖေးချီကျွင်းသည် ပြောပြီးနောက် ကူစီ၏အဖုတ်ကလေးအား လျင်မြန်စွာစုပ်လိုက်သည်။ ကူစီသည် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ဖေးချီကျွင်းသည် ကူစီ၏အဖုတ်ထဲရှိအရည်များအားလုံးအား စုပ်လိုက်ပြီး အဖုတ်၏နှုတ်ခမ်းသားများပင် ဖေးချီကျွင်း၏ပါးစပ်ထဲတွင်အစုပ်ခံလိုက်ရသည်။

 

ဖေးချီကျွင်းသည် ကူစီ၏အပျက်ဆန်သည့်ပုံစံအောက်တွင် ဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရသည်။ ကူစီသည် တစ်ခါပြီးမြောက်သွားခြင်းမှမပြီးသေးခင် ထူထဲတုတ်ခိုင်သောလီးကြီးသည် ကူစီ၏အဖုတ်ထဲသို့ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ ကူစီသည် နာကျင်မှုကြောင့်ရုန်းကန်နေရပြီး ထိန်းချုပ်မရလောက်အောင်ပင် အော်ငိုတော့သည်။ ဖေးရှစ်ယွီသည် ကူစီ၏ငိုသံကြောင့် ထိတ်လန့်ကာမော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏လက်ဖဝါးအား ကူစီ၏အဖုတ်ကိုဖုံးလိုက်ပြီးနောက်တရားခံဖြစ်သော ဖေးချီကျွင်းအားကြည့်လိုက်သည်။ ဖေးချီကျွင်းသည် ဘေးတွင် ချောက်ချားသောမျက်နှာနှင့်ရပ်နေပြီး ဆက်တိုးချင်သော်လည်း မလှုပ်ရဲသဖြင့်.ရပ်နေပုံပေါ်သည်။

 

“ နောက်တစ်ခါ ဒီမှာမပေါ်လာနဲ့” ဖေးရှစ်ယွီသည် ဖေးချီကျွင်းအား အေးစက်သည့်မျက်လုံးများဖြင့်ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကူစီဖင်ထဲရှိသူ၏လီးအားဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ကူစီ၏လက်ကိုလည်း ဖြည်းဖြည်းချင်းအဝေးသို့ပို့လိုက်ပြီးနောက် သူ၏လက်နှင့် ကူစီ၏အဖုတ်ကိုညင်ညင်သာသာပုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ကုသနိုင်သည့်စွမ်းအားကိုသုံး၍ ကူစီ၏အဖုတ်ရှိဒဏ်ရာကိုညင်သာစွာကုသပေးနေသည်။

 

ဘေးတွင်ရပ်နေသော ဖေးချီကျွင်းသည်ဒေါသကြီး ပြန်ပြောချင်သော်လည်း ကူစီ၏မျက်ရည်များကိုမြင်လိုက်သောကြောင့် သူ၏စကားလုံးများသည် ပါးစပ်ထဲမှထွက်မလာတော့ချေ။

 

Ended