Chapter 15

World 2 Chapter 2

ဆရာဝန်က ညဘက် အိပ်ခန်းထဲ ခိုးဝင်ကာ တစ်ကိုယ်လုံးကို နမ်းရှိုက်ခြင်း၊ ပန်းရောင်အင်္ဂါလေးကို လျက်ပေးသဖြင့် အရည်များ ပန်းထွက်လာခြင်းနှင့် ဒုတိယမြောက် ဗီလိန်ကြီး ပေါ်လာခြင်း

*****

ဤတိုက်ခန်းဟောင်းကြီး၏ အပြင်ပန်းသည် မူလက အုတ်ကျစ်ရောင်ဖျော့ဖျော့လေး ဖြစ်သည်။ သို့သော် နှစ်ကာလများစွာ ကြာညောင်းလာခဲ့ပြီဖြစ်သောကြောင့် ပိုမိုဟောင်းနွမ်းလာခဲ့၏။ လေထုက မီးခိုးရောင်အလွှာတစ်ခု ဖုံးအုပ်ပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဟောင်းနွမ်းနေသော အငွေ့အသက်များကို ပိုမိုထင်ဟပ်နေစေသည်။ ထို့အပြင် အောက်ခြေတွင် ရေညှိများ ဖုံးလွှမ်းနေသဖြင့် အနီနှင့် အစိမ်း ပေါင်းစပ်သွားကာ ဤတိုက်အိုကြီးမှာ တစ်မူထူးခြားသော အလှတရားတစ်ခုကို ဖော်ပြနေ၏။

အထပ်တစ်ထပ်စီတွင် မိသားစုလေးစု နေထိုင်ကြပြီး အားလုံးကို စုံဂဏန်း အခန်းနံပါတ်များဖြင့် မှည့်ခေါ်ထားသည်။ ကပ်လျက်ရှိသော အခန်းနှစ်ခန်း၏ လသာဆောင်များမှာ အလွန်နီးကပ်လှ၏။ အကယ်၍ သူခိုးကာ သံပန်းများ တပ်ဆင်မထားပါက အရွယ်ရောက်ပြီးသော အမျိုးသားတစ်ယောက်အနေဖြင့် အနည်းငယ် အားထုတ်လိုက်ရုံဖြင့် သည်ဘက်မှ ဟိုဘက်သို့ အလွယ်တကူ ကျော်ခွသွားနိုင်သည်။

တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသော အိပ်ခန်းလေးထဲတွင် ပန်းချီကားချပ်သဖွယ် လှပနေသည့် အရှေ့တိုင်းသား အလှလေးက ကုတင်ပေါ်တွင် အိပ်မောကျနေ၏။ သူသည် အညိုနှင့်အဖြူ အကွက်ဖော်ထားသော စောင်ကို ဖက်ထားပြီး ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကြားတွင် ညှပ်ကာ ဘေးတစောင်းအိပ်နေသည်။ ပါးတစ်ဖက်က ခေါင်းအုံးနှင့် ဖိမိနေသောကြောင့် ပါးစပ်လေးက အလိုအလျောက် အနည်းငယ် ခပ်ဟဟလေး ဖြစ်နေ၏။ ထို့ကြောင့် ဖြူဖွေးသော သွားတန်းလေးများနှင့် ပန်းရောင်သန်းနေသော လျှာဖျားလေးကို အနည်းငယ် မြင်နေရသည်။

အနက်ရောင်ဆံပင်နှင့် မီးခိုးရောင်မျက်ဝန်းများရှိသော အမျိုးသားက အေးချမ်းပြီး သက်သောင့်သက်သာရှိသော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေသည့် အိပ်ခန်းထဲသို့ အသံတိတ် ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ပစ်မှတ်က သေချာရေရာနေပြီး ကုတင်ဘေးသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် လျှောက်သွားလိုက်၏။ ၎င်းနောက် နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေသော ကောင်လေးကို နူးညံ့သည့် စောင်ထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ပိုင်စိုးပိုင်နင်းနိုင်လွန်းသော အမူအရာဖြင့် ရင်ခွင်ထဲသို့ ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး သူ၏ ပေါင်ပေါ်တွင် ဘေးစောင်းလေး ထိုင်စေလိုက်၏။

“အချစ်လေး… အိပ်လို့ကောင်းနေတာလား…”

ရှုး၏ မျက်ဝန်းများတွင် အပြုံးရိပ်များ ကိန်းအောင်းနေသည်။ သူက လက်ချောင်းထိပ်လေးများဖြင့် အလှလေး၏ နူးညံ့သော ပါးပြင်ကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်၏။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်တော့ လက်ချောင်းများနေရာ၌ နှုတ်ခမ်းများက အစားထိုးဝင်ရောက်လာပြီး နတ်သမီးလေးလို လှပနေသော မျက်နှာလေးပေါ်သို့ အနမ်းတစ်ပွင့် ခြွေချလိုက်သည်။

မကြာမီကမှ ဤအရှေ့တိုင်းသား အချစ်လေးသည် သူ၏ အိမ်ရှိ ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် ပျားရည်ထည့်ထားသော နွားနို့ပူပူချိုချိုလေး တစ်ခွက်ကို ကိုင်ကာ တစ်ငုံချင်းစီ သောက်နေခဲ့၏။ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံဖူးသူတစ်ယောက်အပေါ်တွင် ခုခံကာကွယ်လိုစိတ် အနည်းငယ်မျှပင် မရှိခဲ့ချေ။ သူက ဆရာဝန်တစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း ကြားလိုက်ရသည်နှင့် အလွယ်တကူပင် ယုံကြည်သွားခဲ့သည်။

ရှုးက ရဲများနှင့် စကားပြောပြီး ပြန်လာချိန်တွင် နွားနို့သောက်ပြီးနောက် အနည်းငယ် အိပ်ချင်မူးတူး ဖြစ်နေသော အလှလေးကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်၏။ သည်လောက်တောင် သတိကင်းမဲ့နေသည်က မကောင်းလှပေ။ ထို့ကြောင့် အချစ်လေးကို သင်ခန်းစာ အနည်းငယ် ပေးသင့်သည်ဟု သူ တွေးလိုက်သည်။ ဤသို့ဖြင့် သည်ညတော့ သူ ပိုပြီး နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်သွားလိမ့်မည်။

အမျိုးသား၏ လက်က ယနေ့ နေ့လယ်က အချိန်အတော်ကြာ ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့သော ခြေချင်းဝတ်လေးကို ပြန်လည် ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။ ဆေးက တော်တော်လေး အစွမ်းထက်လှရာ ထိုနေရာလေးက ယခုအခါ နီရဲရောင်ရမ်းနေခြင်း မရှိတော့ပေ။ နှိပ်နယ်ပေးခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အနီရောင် အရာလေးများကလည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ယခုတော့ ဖြူဖွေးပြီး ချောမွေ့နေသော အသားအရေလေးသာ ကျန်ရှိနေတော့၏။

အချစ်လေး လန့်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် မတိုင်ခင်က ဆုပ်ကိုင်ခဲ့သည့် အားက အလွန်လျော့ရဲလွန်းသည်။ ထို့ကြောင့် ခဏလေးအတွင်းမှာပင် အရာလေးများ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။ ထိုအချက်အတွက် ရှုးက အနည်းငယ် နှမြောတသ ဖြစ်သွားသည်။ ၎င်းနောက် ပွယောင်းနေသော အိပ်ရာဝင်ဘောင်းဘီကို အပေါ်သို့ ဆွဲတင်လိုက်သဖြင့် သေးသွယ်လှပသော ခြေသလုံးလေး တစ်စုံက အပြင်သို့ ထွက်ပေါ်လာတော့၏။

အိပ်မက်ထဲတွင် နစ်မြောနေသော ယွီရှုးနင်က အနည်းငယ် အေးစိမ့်စိမ့်ဖြစ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထို့ကြောင့် မကျေမနပ်ဖြင့် ညည်းညူလိုက်ရင်း ခြေထောက်ကို ပြန်ရုပ်ကာ တစ်ဖက်သို့ လှည့်အိပ်လိုက်၏။ ထိုသို့ လှည့်လိုက်ချိန်တွင် သူ၏ မျက်နှာလေးက အမျိုးသား၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ အတိအကျ နစ်ဝင်သွားတော့သည်။ သူကိုယ်တိုင် ကျားခံတွင်းထဲသို့ သိုးပေါက်လေး ဝင်သွားသလို ဖြစ်နေမှန်းကိုတော့ အနည်းငယ်မျှပင် မသိရှာချေ။

“လိမ္မာတယ်…”

ရှုးက အလှလေး၏ လည်ပင်းကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။ ထိုသို့ပြုလုပ်ပေးခြင်းက သူ့ကို ပိုမို သက်သောင့်သက်သာဖြင့် အိပ်မောကျသွားစေ၏။ ၎င်းနောက် သတိလစ်မေ့မြောနေစဉ် အနည်းငယ် စူထွက်နေသော ပြည့်စုံလှသည့် နှုတ်ခမ်းနီနီလေးများကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မိမိကိုယ်မိမိ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ ကိုယ်ကိုကိုင်းချကာ ပန်းရောင်သန်းနေသော နှုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးကို ငုံထွေးကာ စုပ်ယူလိုက်တော့၏။

“အင်း… ဝူဝမ်… မကဲနဲ့လေ…”

အနည်းငယ် ရင်းနှီးနေသော အနမ်းကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ယွီရှုးနင်က ယခင်ကမ္ဘာတွင် ရောက်နေသေးသည်ဟု ထင်မှတ်သွားသည်။ ထို့ကြောင့် ချွဲနွဲ့ကာ ညည်းတွားသည့် စကားလုံးများက ပါးစပ်မှ အလိုအလျောက် ထွက်ကျလာ၏။

ဆွဲဆောင်မှုရှိသော နှုတ်ခမ်းနီနီလေးပေါ်တွင် ရပ်တန့်နေသည့် အမျိုးသားက ခဏမျှ တွေဝေသွားသည်။ ထို့နောက် သူ၏ လျှာဖျားက နှုတ်ခမ်းအက်ကြောင်းလေးကို အနည်းငယ် ကြမ်းတမ်းစွာ ထိုးခွဲလိုက်၏။ ၎င်းနောက် မွှေးပျံ့နူးညံ့သော လျှာလေးကို ရစ်ပတ်ကာ စိတ်ကြိုက် ငုံထွေးစုပ်ယူတော့သည်။ သူသည် နူးညံ့လှသော ပါးစပ်လေးအတွင်းသို့ ကြမ်းတမ်းစွာ ဝင်ရောက်မွှေနှောက်နေပြီး ချိုမြိန်သော တံတွေးများကိုပင် ကုန်စင်အောင် စုပ်ယူတော့မည့်အလားပင်။

အလှလေး၏ နှာခေါင်းထဲမှ ညည်းညူသံလေးများ ထွက်ပေါ်လာ၏။ သူ့မျက်တောင်လေးများက သိမ်မွေ့စွာ တုန်ယင်နေသည်။ မုန်တိုင်းဆန်လှသော နက်ရှိုင်းသည့် အနမ်းများကြောင့် သူ၏ ပါးပြင်လေးများက နီမြန်းနေ၏။ သို့သော် မျက်ခွံများက ကော်ဖြင့် ကပ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသဖြင့် မည်သို့ပင် ကြိုးစားစေကာမူ နိုးမလာနိုင်ချေ။

ကောင်လေး၏ လျှာလေး နီရဲလာပြီး နှုတ်ခမ်းလေးများ အနည်းငယ် ရောင်ရမ်းလာသည်အထိ စုပ်ယူပြီးမှသာ ရှုးက ခေါင်းကို မော့လိုက်သည်။ ထို့နောက် မိမိကိုယ်တိုင် ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း အနိုင်ကျင့်ထားသောကြောင့် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသည့် နူးညံ့သော နှုတ်ခမ်းလေးများကို လွှတ်ပေးလိုက်၏။

ရှုး၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာက အနည်းငယ် အေးစက်နေသည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများက နီရဲနေပြီး အရည်ကြည်များ စိုစွတ်နေ၏။ မည်သူကပင် ကြည့်ကြည့် ပြင်းပြင်းပြပြ နမ်းရှိုက်ထားသည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် မျက်ဝန်းများကတော့ တောင်မြင့်ကြီးပေါ်မှ နှင်းရည်များကဲ့သို့ အေးခဲနေ၏။

“သိုးပေါက်လေး… မင်းက တခြားယောကျ်ားတစ်ယောက်ရဲ့ ခေါ်ဆောင်သွားတာကို ခံခဲ့ရတာလား… ကိစ္စမရှိပါဘူး… ဒါက မင်းအမှားမှ မဟုတ်တာ… သူက မင်းကို တစ်ယောက်တည်း အထီးကျန်စွာ ထားခဲ့တာပဲလေ… တကယ်ကို ဆိုးရွားလွန်းတယ် မဟုတ်လား… ဒါကြောင့် အခုကစပြီး မင်းက ကိုယ့်အပိုင်ပဲ…”

“မင်း သဘောတူလိုက်ပြီပေါ့… ကောင်းတယ်… ဒါပေမဲ့ ကိုယ် နည်းနည်းတော့ စိတ်ဆိုးနေသေးတယ်… အချစ်လေး… မင်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့ သိပ်မသိတတ်လွန်းဘူး… မင်းကို သင်ခန်းစာ နည်းနည်းလောက် ပေးဖို့လိုနေပြီလို့ ကိုယ် ထင်တယ်…”

 ရင်ခွင်ထဲမှ လူက အနည်းငယ်မျှပင် လှုပ်ရှားမှု မရှိသော်လည်း အမျိုးသားကတော့ မိမိဘာသာ အချိတ်အဆက်မိမိ စကားပြောနေသည်။ ၎င်းနောက် သူက ပေါ့ပါးစွာ နှစ်ချက်သုံးချက်ခန့် ဆွဲချွတ်လိုက်သဖြင့် ကောင်လေး၏ ပါးလွှာသော အိပ်ရာဝင်ဘောင်းဘီလေးက အောက်သို့ လျှောကျသွားတော့၏။

ရှုးက အလှလေးကို ကုတင်ပေါ်တွင် ပြန်ချပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် ပူပြင်းလှသော နှုတ်ခမ်းများဖြင့် ခြေချင်းဝတ်မှစ၍ ဖြူဖွေးအိစက်နေသော ပေါင်တံများအထိ တစ်လျှောက်လုံး အနမ်းများ ပေးလိုက်၏။ အနမ်း၏ ပြင်းအားကလည်း နူးညံ့သိမ်မွေ့ရာမှ ပြင်းထန်ကြမ်းတမ်းသွားပြီး သူ့စိတ်ဆန္ဒအရ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ၏ အသက်ရှူငွေ့များက ပေါင်ခြံကြားသို့ ဖြန်းပက်သွားချိန်တွင် သွားများဖြင့် ကိုက်ကာ လျက်ပေးသည်အထိ အားပါသွားခဲ့၏။ ထို့အပြင် ဖြူဖွေးနေသော လည်ပင်းလေးတွင်လည်း ပန်းပွင့်ဖတ်လေးများကဲ့သို့ အနီရောင် အနမ်းရာတချို့ကို အလှဆင်ပေးလိုက်သေးသည်။

ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားမည်ဆိုပါက အပြင်သို့ ထွက်ပေါ်နေသော နေရာများရှိ အရာများသည် တစ်ရက်နှစ်ရက်ခန့် ကြာလျှင် ပျောက်ကွယ်သွားပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ပေါင်အတွင်းပိုင်းရှိ အနမ်းရာများကတော့ နက်ရှိုင်းပြင်းထန်လွန်း၍ အလုံးစုံ ပျောက်ကွယ်သွားရန် အချိန်မည်မျှ ကြာမည်ကို မသိနိုင်ပေ။ အလားတူပင် အခြားသူများ အလွယ်တကူ မမြင်နိုင်သော အနည်းငယ် တိတ်ဆိတ်ကွယ်ဝှက်နေသည့် ခါးအချိုင့်လေးနှင့် ကျောရိုးတစ်လျှောက်တွင်လည်း ပိုမို၍ ယုယကြင်နာမှုများကို ရရှိခဲ့၏။

“အင်း…”

ယွီရှုးနင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကာ ကြောင်ပေါက်လေးကဲ့သို့ တိုးတိုးလေး ညည်းတွားလိုက်သည်။ သူသည် တောတောင်ထဲတွင် လမ်းပျောက်နေသည်ဟု အိပ်မက်မက်နေ၏။ အတော်လေး ခက်ခက်ခဲခဲဖြင့် နားခိုရန် ဂူတစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့သော်လည်း ထိုဂူထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသော ဧရာမ သားရဲကြီးတစ်ကောင်၏ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ဖိချခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် ခေါင်းမှစ၍ ခြေအထိ တစ်ကိုယ်လုံး အလျက်ခံလိုက်ရ၏။ သားရဲကြီး၏ သွားများက သူ၏ အနူးညံ့ဆုံး အသားအရေများကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး အချိန်မရွေး အားပါပါဖြင့် ကိုက်ဖောက်ကာ ဗိုက်ထဲသို့ မျိုချပစ်နိုင်ခြေရှိနေသည်။ သူသည် ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် အဆက်မပြတ် ရုန်းကန်တုန်ယင်နေခဲ့သော်လည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့ပြီး သားရဲကြီး၏ အမှတ်အသားများသာ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ထင်ကျန်ရစ်တော့၏။

ရှုးက အလှလေး၏ ခန္ဓာကိုယ် အပေါ်ပိုင်းကို စောင်ဖြင့် လုံးထွေးကာ လှုပ်မရအောင် ပတ်ထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ရှည်လျားပြီး နက်ရှိုင်းသော မျက်ဝန်းများက ကွေးညွတ်သွားပြီး ပြောလိုက်၏။

“ကြည့်စမ်း… ကိုယ် ဘာများ ရှာတွေ့သွားလဲလို့… အချစ်လေးရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်လေးပဲ…”

အမျိုးသားက အလှလေး၏ ခြေချင်းဝတ်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကို ပိုမို ပြန့်ကားသွားစေသည်။ ထို့နောက် ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကြားရှိ အတွင်းခံဘောင်းဘီလေး၏ စိုစွတ်နေသော ချိုင့်ခွက်လေးထဲသို့ လက်ချောင်းထိပ်လေးများဖြင့် ဖိနှိပ်လိုက်၏။ ထိုနေရာလေးမှာ ပူနွေးပြီး စေးကပ်စိုစွတ်နေကာ အနည်းငယ် ထိလိုက်သည်နှင့် အရည်များ စိမ့်ထွက်လာတော့သည်။

“အချစ်လေး… မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က တကယ်ကို ခံစားလွယ်လွန်းတယ်…”

ရှုးက လက်ကိုမြှောက်ကာ လက်ပေါ်တွင် ပေကျံနေသော အရည်များကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်၏။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အတွင်းခံဘောင်းဘီလေး၏ အနားသတ်ကို လက်ချောင်းများဖြင့် ချိတ်ဆွဲကာ အောက်သို့ ဖြုန်းခနဲ ဆွဲချွတ်လိုက်သည်။ အတွင်းခံဘောင်းဘီလေး၏ အလယ်ဗဟိုနှင့် ကပ်နေသော ပန်းရောင်သန်းနေသည့် အင်္ဂါလေးတို့ ကွဲကွာသွားချိန်တွင် ငွေရောင် အရည်ကြည်တန်းလေးတစ်ခု ဆွဲဆန့်ပါသွားလေ၏။ ထို့နောက် ထိုအရည်ကြည်တန်းလေက အလယ်မှ ပြတ်တောက်သွားကာ အိပ်ရာခင်းပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားတော့သည်။

နူးညံ့လှသော ပေါင်ကြားနေရာလေးက အေးစက်သော လေထုနှင့် ထိတွေ့သွားချိန်တွင် ယွီရှုးနင်က ခံစားလွယ်စွာဖြင့် အင်္ဂါဝလေးကို ကျုံ့လိုက်မိ၏။ ထို့ကြောင့် စိုရွှဲနေသော ပန်းရောင်သန်းသည့် အင်္ဂါလေးမှာ ညှစ်အားကြောင့် ပျားရည်ကဲ့သို့ ချိုမြိန်သော အရည်ကြည်တစ်သုတ်ကို ‘ပြွတ်ပြွတ်’ မြည်သံလေးနှင့်အတူ ညှစ်ထုတ်လိုက်တော့သည်။

ပန်းရောင်နှင့် အဖြူရောင် ရောယှက်နေသော လိင်တံလေးက ပေါင်ကြားတွင် ကွေးကောက်နေ၏။ ထို့အပြင် ဖောင်းမို့နေသော အင်္ဂါငယ်လေးထဲမှလည်း အရည်များ တသွင်သွင် စီးကျနေသည်။ ၎င်းအရည်များက တင်းကျပ်နေသော အသားခေါက်လေးများတစ်လျှောက် စီးဆင်းသွားကာ တင်ပါးနှစ်ခုကြားသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ရှုးက စွဲလမ်းမက်မောနေသည့်အလား ခေါင်းကို ငုံ့လိုက်၏။ ထို့နောက် စိုရွှဲနေသော နူးညံ့သည့် အင်္ဂါဝလေးဆီသို့ တိုးကပ်ကာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ ကာမအရည်ကြည်များက သူ၏ မျက်နှာအောက်ပိုင်း တစ်ဝက်ခန့်တွင် ပေကျံသွားတော့သည်။ သူ၏ နှာခေါင်းထိပ်က လိင်တံလေးကို ဖိကပ်ထားပြီး နှုတ်ခမ်းများကမူ အပေါ်ပိုင်းရှိ ဖူးပွင့်ခါနီး ပန်းငုံဖူးလေးကဲ့သို့ဖြစ်နေသော အစေ့လေးကို ပွတ်တိုက်လိုက်၏။ ၎င်းနောက် ပါးစပ်ကိုဟကာ ထိုအသားစေ့လေးကို မာတောင်လာသည်အထိ လျက်ပေးလိုက်ပြီး တစ်ခုလုံးကို ငုံထွေးကာ အားပါပါဖြင့် တစ်ချက် စုပ်ယူလိုက်တော့သည်။

“အင်း… အား…”

ယွီရှုးနင်က ခြေထောက်များကို ကမန်းကတန်း ဆန့်ထုတ်လိုက်ရင်း တရှုံ့ရှုံ့နှင့် ငိုကြွေးနေ၏။ သူ့အိပ်မက်၏ အကြောင်းအရာများက တစ်စထက်တစ်စ ပို၍ ရှက်ဖွယ်ကောင်းလာသည်။ ထို့ပြင် ခံစားရသည်များက တကယ့်လက်တွေ့နှင့် တူလွန်းနေသောကြောင့် သူ့ညည်းညူသံများကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ချေ။

မတိုင်ခင်ကပင် သားရဲကြီးက သူ့ကို စားစရာအဖြစ် မျိုချပစ်မည်ကို စိုးရိမ်နေခဲ့သေးသည်။ သို့သော် ထိုသားရဲကြီးက သူ၏ ခြေထောက်များကို ဖြဲကားကာ ကြမ်းတမ်းသော လျှာကြီးဖြင့် ပေါင်ကြားရှိ ပန်းရောင် လျှို့ဝှက်နေရာလေးအတွင်းသို့ နက်ရှိုင်းစွာ လျက်ပေးလာလိမ့်မည်ဟု မည်သူက သိမည်နည်း။ လျက်ပေးသည်မှာ အလွန် ကြမ်းတမ်းပြီး အားပါလွန်းလှသဖြင့် သူ၏ မျက်နှာတစ်ပြင်လုံး နီမြန်းသွားကာ တစ်ကိုယ်လုံး တဆတ်ဆတ် တုန်ရီလာပြီး အရည်များ ပန်းထွက်လာတော့၏။ စင်ကြယ်အောင် လျက်ပေးခံရပြီးနောက်တွင်လည်း အရည်များက နေရာအနှံ့သို့ ပြန်လည် စီးကျလာပြန်သည်။

ရှုး၏ မျက်နှာပေါ်သို့ တဆတ်ဆတ်တုန်နေသော အင်္ဂါဝလေးထဲမှ အနံ့ပြင်းပြီး ချိုမြိန်သော အရည်များ ပန်းထွက်လာခဲ့သော်လည်း သူက အနည်းငယ်မျှပင် ဒေါသမထွက်ခဲ့ချေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သူ၏ နှုတ်ခမ်းများကို တွန့်ကွေးလိုက်ကာ ပါးစပ်နားရှိ ကြည်လင်နေသော အရည်များကို လျက်သောက်လိုက်၏။ ထို့နောက် တုန်ရီနေသော အသားစေ့လေးပေါ်သို့ ‘ရွှတ်’ ခနဲ အသံမြည်အောင် အနမ်းတစ်ပွင့် ပေးလိုက်သည်။ စိုရွှဲနေသော အရည်များက အမျိုးသား၏ ခန့်ညားလှသော မျက်နှာပေါ် လိမ့်ဆင်းသွားကာ ကော်လာပေါက်မှတစ်ဆင့် အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားပြီး ရှပ်အင်္ကျီကို စိုရွှဲသွားစေ၏။

လိင်တံလေးက စောစောက လှုံ့ဆော်မှုများကြောင့် အပေါ်သို့ ထောင်မတ်နေခဲ့သည်မှာ ကြာနေလေပြီ။ ထိုပန်းရောင်ဖျော့ဖျော့ လိင်တံလေးမှာ အနည်းငယ် နီရဲလာပြီး အရည်ထွက်တော့မည့် ပုံပေါက်နေ၏။ ရှုးက လက်ဖြင့် အနည်းငယ် ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ပြီး တစ်လုတ်တည်း ငုံထွေးကာ စုပ်ယူကစားပေးလိုက်ရုံဖြင့် အချိန်သိပ်မကြာလိုက်ဘဲ အရည်များ ထွက်ကျလာစေတော့သည်။

ဧရာမ သားရဲကြီးက လိင်တံလေးကို ငုံထွေးစုပ်ယူပေးနေချိန်တွင် ယွီရှုးနင်မှာ ပို၍ပင် ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်လာခဲ့သည်။ ထိုသားရဲကြီးက တစ်ချက်တည်း ကိုက်ချလိုက်ပြီး သူ၏ အင်္ဂါတံလေးကို စားပစ်မည်ကို ကြောက်လန့်နေ၏။ ထို့ကြောင့် တုန်တုန်ရီရီဖြင့် အရည်များ ပန်းထုတ်လိုက်ပြီးနောက် ပျော့ခွေသွားတော့သည်။

ကာမအရည်ကြည် အများစုကို အမျိုးသားက မျိုချပစ်လိုက်သောကြောင့် အိပ်ရာခင်းပေါ်တွင် ကျန်ရစ်နေသည်က နည်းပါးလှသည်။ ရှုးက သူ၏ လက်ကိုင်ပဝါဖြင့် အလှလေး၏ ပေါင်ကြားရှိ ရမ္မက်ဆန်သော အရာများကို သေချာစွာ သုတ်သင်ပေးလိုက်၏။ ၎င်းနောက် လက်မဖြင့် နီရဲနေသော မျက်တောင်ကော့လေးများကို အနည်းငယ် ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။

အမျိုးသားက တိုးတိုးလေး ရယ်မောလိုက်ပြီး…တီးတိုးပြောလိုက်၏။

“ငိုနေရင် ပိုပြီး လှသွားတာပဲ အချစ်လေး…”

အလှလေးအတွက် အတွင်းခံဘောင်းဘီအသစ် လဲပေးလိုက်ပြီး ဘောင်းဘီပြန်ဝတ်ပေးကာ စောင်ကို သေချာခြုံပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် ရှုးက ထိုစိုရွှဲနေသော အဖြူရောင် အတွင်းခံဘောင်းဘီလေးကို သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်၏။ ၎င်းနောက် စိတ်ကြည်လင်စွာဖြင့် လာရာလမ်းအတိုင်း ပြန်လည် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

တစ်ညလုံး အိပ်မက်ဆိုးများ မက်နေခဲ့သောကြောင့် ယွီရှုးနင် နိုးလာချိန်တွင် တစ်ကိုယ်လုံး ညောင်းညာကိုက်ခဲနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ပေါင်ကြားရှိ စိုစွတ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ သူက စိတ်ညစ်ညူးစွာဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။ အင်္ဂါဝလေးထဲမှ အမြဲတမ်း အရည်များ စီးကျနေတတ်သဖြင့် သူသည် အတွင်းခံဘောင်းဘီများကို မကြာခဏ လဲလှယ်နေရသည်။ ထို့ကြောင့် သူက လဲဝတ်ရန် ပုံစံတူ အတွင်းခံများကို အများအပြား ဝယ်ယူထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ယနေ့တွင်တော့ အရည်ထွက်သည်မှာ ပို၍ပင် များပြားနေပြီး အားလုံးသည် မနေ့ညက မက်ခဲ့သော အိပ်မက်ကြောင့်ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

စိတ်အခြေအနေ မကောင်းသည့်အချိန်တွင် စနစ်ကို ပြဿနာရှာရမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယွီရှုးနင်က ရေချိုးခန်းထဲတွင် အတွင်းခံဘောင်းဘီကို ချွတ်ပြီး လျှော်နေရင်းဖြင့် စနစ်ကို လှမ်းခေါ်လိုက်၏။

[ငါ့ရဲ့ ရွှေလက်ချောင်းက ငါ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင် အိပ်မက်တွေကိုရော ထိန်းချုပ်လို့ မရဘူးလား… ငါက သားရဲကြီးတစ်ကောင်ရဲ့ လျက်တာကို ခံရတယ်လို့ အိပ်မက်မက်နေလို့…]

System 520 က အလွန် ပြောချင်နေမိသည်။ ထိုသည်က အိပ်မက်မဟုတ်ဘဲ တကယ့်အစစ်အမှန် ဖြစ်နေနိုင်တယ်ဆိုသည့် ဖြစ်နိုင်ချေမျိုးရော မရှိဘူးလား ဟု။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဗီလိန်ကြီး၏ အပြုအမူများနှင့် ပတ်သက်လာပါက ၎င်းအနေဖြင့် Host ဖြစ်သူကို တိုက်ရိုက် သတိပေးနိုင်စွမ်း မရှိချေ။ ယခင်ကမ္ဘာက ဗီလိန်ကြီးသည် Host ကို အိပ်ရာပေါ်သို့ ချော့ခေါ်သွားခဲ့စဉ်ကလည်း ၎င်းအနေဖြင့် Host ကို လိင်ပညာပေး ဗီဒီယိုများ ဖွင့်ပြကာ သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့်သာ သတိပေးနိုင်ခဲ့ခြင်းနှင့် အတူတူပင်။

System 520 ─ [Host… မင်း ဘာတွေများ နေလို့ထိုင်လို့ မကောင်းတာမျိုး ရှိလို့လဲ…]

ယွီရှုးနင် ─ [မရှိပါဘူး…]

အင်္ဂါဝလေးကတော့ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသလို ရှိသည်။ သို့သော် ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးကို စနစ်ကို မည်သို့ သွားပြောနိုင်မည်နည်း။ ယင်ဝူဝမ်နှင့် အတူရှိနေခဲ့စဉ်က အလွန်ကောင်းမွန်စွာ ဖြည့်ဆည်းပေးခြင်းခံခဲ့ရပြီး အလွန်အမင်း ပြည့်ဝခဲ့လွန်းသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ယခုလို ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသော နေ့ရက်များနှင့် အနည်းငယ် အသားမကျသေးခြင်း ဖြစ်နိုင်ပြီး ညဘက်များတွင်ပင် ထိုကဲ့သို့သော အိပ်မက်များကို မက်နေခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ Host သာ မျက်စိမြင်နိုင်မည်ဆိုလျှင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် အနမ်းရာများ ပေပွပြည့်နှက်နေသည်ကို တွေ့ရှိသွားပေလိမ့်မည်။ ထိုအချက်ကို တွေးမိပြီး System 520 က သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခုကို ချလိုက်၏။

ယွီရှုးနင် ─ [နွားနို့က တကယ်ပဲ အိပ်ပျော်စေတာပဲ… မနေ့က လူသေလို့ ငါ အိပ်မပျော်တာမျိုး လုံးဝမဖြစ်ဘူး… ဒီနေ့ ရှုးကို ဘယ်ကဝယ်လဲဆိုတာ မေးကြည့်ရမယ်…]

System 520 ─ [Host… တခြားလူတွေ ပေးတဲ့ အရာတွေကို ဖြစ်ကတတ်ဆန်း မသောက်ပါနဲ့…]

ယွီရှုးနင်က သံသယဝင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ [ဟင်… အဲဒါက တခြားလူမှ မဟုတ်တာ… ရှုးက ငါ ကယ်တင်ရမယ့် ဗီလိန်ကြီး မဟုတ်ဘူးလား…]

အကယ်၍ မျက်နှာသာ ရှိမည်ဆိုပါက System 520 သည် သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာက သေချာပေါက် အရမ်းကို ကြည့်ကောင်းနေလိမ့်မည်ဟု တွေးလိုက်မိ၏။

ပထမကမ္ဘာမှ ဗီလိန်ကြီးက Host ကို အထင်အမြင်လွဲမှားစေခဲ့သည်ဟု ၎င်းက ခံစားလိုက်ရသည်။ ဗီလိန်တိုင်းက ယင်ဝူဝမ်ကဲ့သို့ “အန္တရာယ်ကင်း” ကြသည်တော့ မဟုတ်ချေ။ ယခင်က Host ကို အသားကျစေရန်အတွက် လွယ်ကူသော တာဝန်များကို ၎င်းက ရွေးချယ်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ အမြဲတမ်း ဤသို့ တစ်ပုံစံတည်း သတ်မှတ်ထားရန် မဟုတ်ချေ။

System 520 ─ [Host… ပထမကမ္ဘာရဲ့ တာဝန်က နည်းနည်းလေး လွယ်ကူနေရတာက ငါ တမင်တကာ ရွေးချယ်ပေးထားခဲ့လို့ပဲ…]

အမည်မသိ ချို့ယွင်းချက်များ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းမှာမူ System ထိန်းချုပ်နိုင်သည့်အရာ မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍သာ ယင်ဝူဝမ်က ပြန်လည်မွေးဖွားမလာခဲ့ပါက ၎င်းသည် အမှန်တကယ်ပင် လွယ်ကူသော တာဝန်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့လိမ့်မည်။ သို့သော် Host က သူ၏ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းဆောင်ရည်ဖြင့် မလွယ်ကူသောအရာကို လွယ်ကူအောင် ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ယွီရှုးနင်က ‘ဪ’ ဟူ၍ အသံထွက်လိုက်သည်။ [ကျေးဇူးပဲ 520… မင်းက တစ်ဆင့်ချင်း တက်သွားရမယ်ဆိုတာကိုတောင် နားလည်သေးတာပဲ…]

System 520 ─ [… ငါ ဆိုလိုချင်တာက ဒီကမ္ဘာကစပြီး မင်း သတိထားရမယ်လို့ ပြောတာ…]

ယွီရှုးနင် ─ [သိပါပြီ သိပါပြီ…]

မင်းက သောက်ပေါကို သိတာ!

System 520 မှာ Host ၏ အလေးမထားသော အမူအရာကြောင့် ဒေါသထွက်ကာ ဘာမှမပြောတော့ဘဲ နေလိုက်၏။

ထားလိုက်ပါတော့… အမှားတစ်ခုလုပ်မိရင် အသိတစ်ခု တိုးလာမှာပါပဲ… သူ အထိနာသွားတဲ့အခါကျရင် သူ့ဘာသာ သိလာပါလိမ့်မယ်။

ယွီရှုးနင်က မျက်မမြင်တုတ်ကို ကိုင်ကာ ဧည့်ခန်းဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ သူ၏ ဖုန်းသည် ဈေးကွက်ထဲတွင် အလွန်ရှားပါးနေပြီဖြစ်သော ခလုတ်နှိပ်ရသည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်၏။ သူက အမြန်ချောပို့ ကုမ္ပဏီကို ဆက်သွယ်ကာ အိမ်တိုင်ရာရောက် ပစ္စည်းလာယူရန် ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ အခြေအနေကို အလေးအနက် ရှင်းပြလိုက်ပြီး လိပ်စာ ရိုက်ထည့်သည့်အခါတွင် သူတို့၏ အကူအညီ လိုအပ်ကြောင်း ပြောပြလိုက်၏။ အမြန်ချောပို့ ကုမ္ပဏီကလည်း နားလည်ကြောင်း ပြသကာ အရည်အချင်းရှိသော ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်ကို လွှတ်ပေးမည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။

[520… ငါ့ရဲ့ ပထမဆုံး ဝင်ငွေကို အခုပဲ ရှာနိုင်တော့မယ်…] ယွီရှုးနင်က ၎င်းကို ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

System 520 ─ [ဟက်…]

မကြာခင်မှာ ဗီလိန်ကြီးရဲ့ ဝါးမျိုစားသောက်ခြင်းကို ခံရတော့မှာတောင် ဘာတွေ ဖြစ်နေမှန်း သိမှာမဟုတ်ဘူးလေ…

စနစ်၏ ထေ့ငေါ့ငေါ့ အပြုအမူကို ရင်ဆိုင်လိုက်ရသဖြင့် ယွီရှုးနင်က ချက်ချင်းပင် အသံစာစာဖြင့် စတင် ရန်ဖြစ်တော့သည်။ တံခါးဘဲလ် မြည်လာချိန်အထိပင် သူ၏အသံစာစာက ရပ်တန့်မသွားခဲ့ချေ။

“တံခါးဖွင့်ပါ… အမြန်ချောပို့ လာယူတာပါ…”

တံခါးအပြင်ဘက်မှ အမျိုးသားတစ်ယောက်၏ ကြမ်းတမ်းသော အသံ ထွက်ပေါ်လာ၏။

 “ဝန်ထမ်းနံပါတ် xxxxxxx ပါ…”

“လာပြီ လာပြီ… ခဏလေး စောင့်ပါဦး…”

မျက်မမြင်တုတ်ခေါက်သံ ‘ဒေါက်… ဒေါက်… ဒေါက်…’ နှင့်အတူ လူက တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ယွီရှုးနင်က တံခါးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ခင်မင်ရင်းနှီးစွာဖြင့် ပြုံးပြလိုက်၏။

“လိပ်စာတွေ အားလုံးက ဖုန်းထဲမှာပါ… ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် ရိုက်ထည့်လို့ မရလို့ ခင်ဗျားကို အကူအညီ တောင်းရတော့မယ်…”

“ပို့ရမယ့် ပစ္စည်းတွေက အဲဒီလည်စည်းလေးတွေပါ… ဒီတစ်ခေါက် ကျွန်တော် ထိုးထားတာတွေ အားလုံးက ပုံစံတူ အရောင်တူတွေချည်းပဲမို့လို့ မှားပို့မိမှာကို စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး… သေချာ ထုပ်ပိုးပြီး ပို့ပေးလိုက်ရုံပါပဲ… မစ္စတာ…?”

ယွီရှုးနင်က တွေဝေစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ အမြန်ချောပို့သမားက ဘာဖြစ်လို့ အထဲကိုလည်း ဝင်မလာသလို စကားလည်း မပြောရတာလဲ…

အနက်ရောင်ဆံပင်နှင့် အနက်ရောင် မျက်ဝန်းများရှိသော အရှေ့တိုင်းသား အလှလေးသည် ပွယောင်းသော အိမ်နေရင်း ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ် အပေါ်ပိုင်းတွင် ကာကီရောင် သိုးမွှေးအင်္ကျီ အနွေးထည်ကို ထပ်ဝတ်ထား၏။ အပြင်သို့ ထွက်ပေါ်နေသော အသားအရေမှာ သိပ်မများလှပေ။ သို့သော် အပြင်သို့ ထွက်ပေါ်နေသမျှသော ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသည့် အသားအရေများအားလုံးတွင် အတိမ်အနက် မတူညီသော အနီရောင်အရာများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ၎င်းကိုမူ ထိုသူက မသိသည့်အလား သူစိမ်းတစ်ယောက်၏ ရှေ့တွင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပြသထား၏။

“သိပြီ…”

အမြန်ချောပို့သမားက နောက်ဆုံးတွင်တော့ အထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ သူက ဦးထုပ်အနားစွန်းကို အနည်းငယ် ပင့်တင်လိုက်ပြီး အလွန်နီးကပ်စွာ တိုးလာ၏။ ထို့နောက် အလှလေး၏ ညှပ်ရိုးပေါ်ရှိ အနမ်းရာကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ “ဖုန်း ပေးလေ…” ဟု ပြောလိုက်သည်။

တံခါးဝတွင် ရှိနေစဉ်ကထက် အသံက အများကြီး ပိုတိုးသွားသောကြောင့် အမျိုးသားက သူနှင့် ဆယ်စင်တီမီတာခန့်သာ ကွာဝေးတော့သည်ကို ယွီရှုးနင်က အနည်းငယ်မျှပင် မသိရှိခဲ့ချေ။ သူက ဖုန်းကို ရှေ့သို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။ အမျိုးသားက ယူလိုက်ချိန်တွင် ကြမ်းတမ်းသော လက်ချောင်းထိပ်များက နူးညံ့သော လက်ဖဝါးလေးကို ပွတ်တိုက်သွား၏။ ထိုသေးသွယ်သော လက်ချောင်းလေးများပေါ်တွင်ပင် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု အမှတ်အသား အချို့ ရှိနေသည်ကို သူ သတိထားမိလိုက်သည်။

ဤအမှတ်အသားများကို ကြည့်ရုံဖြင့်ပင် ၎င်းတို့ကို ချန်ထားရစ်ခဲ့သူက မိမိမျက်မှောက်ရှိ ဤအရှေ့တိုင်းသား အလှလေးအပေါ် မည်မျှလောက် ပြင်းထန်သော ပိုင်စိုးလိုစိတ် ရှိနေသည်ကို သိနိုင်ပေ၏။

ဤသည်မှာ ထူးဆန်းလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ သူသာဆိုလျှင်လည်း သေချာပေါက် ဤသို့ပင် ပြုလုပ်မည်သာ။ အမျိုးသားက နှုတ်ခမ်းကို စေ့လိုက်ပြီး ကော်လာကို အနည်းငယ် ဆွဲဟလိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် အနည်းငယ် ရူးသွပ်မတတ် ပုံမှန်မဟုတ်သော ခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

ယွီရှုးနင်က ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး အမျိုးသားက လည်စည်းများကို တစ်ခုချင်းစီ သေချာ ထုပ်ပိုးနေသည်ကို နားထောင်နေလိုက်သည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျ… နောက်ပိုင်းလည်း ကျွန်တော်က အမြန်ချောပို့ကို အိမ်တိုင်ရာရောက် မကြာခဏ ခေါ်ရနိုင်တယ်… နောက်တစ်ခေါက်ကျရင်ရော ခင်ဗျားပဲ လာမှာလား… မစ္စတာ…?”

[အမည်မသိ ချို့ယွင်းချက်တစ်ခုကို စစ်ဆေးတွေ့ရှိရပါတယ်… အကြောင်းရင်းကို ရှာဖွေနေဆဲပါ…]

Chapter 15 ended

World 2 Chapter 2 ended