Little Creampie:
Arc9 Ch3

အမျိုးသားလက်ထောက်၏ စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုကို လျစ်လျူရှုကာ လင်းဖုန်းယန်သည် ခေါင်းကို လှည့်ပြီး ဂေါက်တံကို ဆွဲယူလိုက်သည်။ “ကောင်းပြီ၊ စကားမများနဲ့တော့ ဥက္ကဋ္ဌဟော် ဒီတစ်ခါတော့ မင်းကို ငါ မရှုံးစေရဘူး”

ဟော်ထင်ချန်သည်  မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ရယ်မောကာ ထရပ်လိုက်ပြီး ဂေါက်ကွင်းဘက်သို့ လျှောက်သွား၏။

သူ ဘာမှ မပြောသော်လည်း လင်းဖုန်းယန်သည် သူ၏ လုပ်ရပ်များတွင် မထီမဲ့မြင်ပြုမှုကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားမိသည်။ စိတ်တိုလာသောကြောင့် သူ့အား လိုက်ဖမ်းကာ “ဟော်၊ မင်း ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ? မင်း ငါ့ကို အထင်သေးနေတာလား? ဟေး!  စောင့်ကြည့်လိုက်ပါဦး မင်းကို ဆယ်ချက်လောက်နဲ့ ငါ အနိုင်ယူပြမယ်!!” ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

လင်းဖုန်းယန်သည် ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ကြွားဝါနေကြောင်း ထင်ရှား၏။ ယနေ့ ရာသီဥတုကောင်းမွန်သော်လည်း နွေရာသီဖြစ်သောကြောင့် အနည်းငယ် ပူလာသည်။

ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ပြီး  မလှုပ်လိုသော လင်းဖုန်းယန်သည် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ခပ်လျှောလျှောထိုင်နေပြီး အမျိုးသားလက်ထောက်က ကမ်းပေးသော ဖျော်ရည်အား သောက်နေ၏။ လက်မောင်းကြွက်သားများ တင်းမာနေပြီး ဂေါက်တံကို ကိုင်ကာ လွှဲရမ်းနေသော ဟော်ထင်ချန်ကို ဘေးတိုက် ကြည့်လိုက်သည်။ ဂေါက်တံသည် ဂေါက်သီးကို ထိသောအခါ “ဘန်း” ဟူသော အသံထွက်လာပြီး လက်ထောက်အသစ်သည် နောက်ထပ် ဂေါက်သီးတစ်လုံးကို ချက်ချင်း ချထားလိုက်သည်။ ဟော်ထင်ချန်သည် ဂေါက်တံကို မှီကာ ပျင်းရိစွာ ကြည့်နေ၏။

နောက်ထပ် ဆယ်မိနစ်အကြာတွင် ဟော်ထင်ချန်သည် စိတ်ဝင်စားမှု ပျောက်ဆုံးသွားသည်။ သူသည် အမျိုးသားလက်ထောက်ကို တစ်ခုခု ပြောလိုက်သောကြောင့် လက်ထောက်သည် သူ၏ ဂေါက်တံကို ယူသွား၏။ ဟော်ထင်ချန်သည် ဂေါက်သီးကောက်သူကလေးကို လက်ယပ်ခေါ်လိုက်ပြီး ထိုကလေးသည် လက်ထောက်အတွက် ဂေါက်သီးများကို အလျင်အမြန် သယ်လာခဲ့သည်။

လက်အိတ်များကို ချွတ်ကာ ဟော်ထင်ချန်သည် လျှောက်လာပြီး လင်းဖုန်းယန်ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်သည်။ မသိနားမလည်သော အမျိုးသားလက်ထောက်သည် သူ့အတွက် ဝိုင်တစ်ခွက်ကို အလျင်အမြန် ငှဲ့ပေးလိုက်၏။ လင်းဖုန်းယန်သည် သူ၏ လေသံတွင် မနာလိုမှုကို လျစ်လျူရှုကာ “အိုနေတဲ့ လက်တွေနဲ့ ခြေထောက်တွေ ပြုတ်သွားမှာ မင်း မကြောက်ဘူးလား” ဟု ငြီးငြူလိုက်သည်။

သူ၏ အချိန်ကောင်းလေးတွင် ဟော်ထင်ချန်သည် မနာလိုသော လေသံကို အေးဆေးစွာ လျစ်လျူရှုခဲ့၏။ သူသည် ဝိုင်မသောက်ဘဲ နက်မှောင်ပြီး ပြင်းထန်သော အကြည့်သည် ကော်ပိုရိတ်လက်ထောက်၏ ယိမ်းနွဲ့နေသော ဂေါက်ရိုက်ပုံကို လိုက်ကြည့်ကာ လုံးဝန်းသော  တင်ပါးနှင့်  အချိုးကျသော ခါးကို အာရုံစိုက်နေသည်။ သူ၏ အသံသည် ခပ်တိုးတိုးဖြစ်သွားပြီး

“လင်းချင်းကျီ ပြန်ရောက်လာပြီလား?”

လင်းဖုန်းယန်သည် သစ်သီးတစ်ကိုက် စားလိုက်ပြီး “အေး၊ ငါ့အစ်ကိုကြီးလည်း ပြည်ပက ထိပ်တန်း သိပ္ပံပညာရှင်တစ်ယောက်ကို ခေါ်လာတယ်။ သူတို့ ဟိုလိုဂရမ်နည်းပညာကို ကိုင်တွယ်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတယ်လို့ ပြောတယ်” ဟု ပြောလာ၏။

သူ့အစ်ကိုကြီး လင်းချင်းကျီသည် ကျောင်းသားဘဝက ဘက်စုံတော်သော လူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး စာတမ်းများ ရေးသားထုတ်ဝေကာ သတင်းစာများတွင်လည်း ပါဝင်ခဲ့သည်။ ဘွဲ့ရပြီးနောက် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ သုတေသနဌာနများ၏ ဖိတ်ကြားချက်များကို ငြင်းပယ်ကာ သူ၏ကိုယ်ပိုင် ဓာတ်ခွဲခန်းကို တည်ထောင်ခဲ့၏။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် တရုတ်နိုင်ငံသို့ ပြန်လာပြီး ဟိုလိုဂရမ်နည်းပညာကို အောင်နိုင်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။ တစ်ချိန်တည်းတွင် လင်းချင်းကျီသည် လင်းဖုန်းယန် ပြောခဲ့သော လူနှစ်ဦးထဲမှ တစ်ဦးလည်းဖြစ်၏။

လင်းဖုန်းယန်သည် သူတို့သည် သံသယမရှိနိုင်စွာ အမြွှာများဟု ထင်ခဲ့သည်။ သူ့အစ်ကိုသည် မြေခွေးကဲ့သို့ လိမ္မာပါးနပ်သော်လည်း သူသည် အဘယ်ကြောင့် ဉာဏ်မရှိသော သမင်ကဲ့သို့ မိုက်မဲနေရသနည်း။

သို့သော် ဤအကြောင်းကို ပြောသောအခါ သူသည် တစ်ခုခုကို သတိရသွားပြီး “ဟေး၊ ထင်ချန်၊ ငါ့အစ်ကိုက နှစ်ပေါင်းများစွာ ပြည်ပမှာပဲ အကြာကြီးနေခဲ့တာ မင်းတို့အားလုံးကို တစ်ခါတည်း စုံရအောင် ဖိတ်ချင်တယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဟော်ထင်ချန်သည် ရယ်မောလိုက်ပြီး “ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မလိုပါဘူး။ လင်းချင်းကျီရှိရင် ရှန်းလန်ဖုန်းလည်း ရှိမှာပဲ။ မင်းအစ်ကိုရဲ့ ကြိုဆိုပွဲကို ငါ မပျက်စီးစေချင်ဘူး” ဟု ပြောလိုက်၏။

လင်းဖုန်းယန်သည် ခေါင်းပြောင်တော့မည့်သူကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ လင်းမိသားစု၏ အမြွှာညီအစ်ကိုနှစ်ဦးမှ သူ့အစ်ကိုကြီးနှင့် ရှန်းမိသားစု၏ နာမည်ကျော် “လိမ္မာပါးနပ်သော မြေခွေး” သည် စီးပွားရေးလောကတွင် အကောင်းဆုံး သူငယ်ချင်းများပင်။ သူသည်လည်း သူ၏ အနည်းငယ် မိုက်မဲသော ပုံရိပ်ကို အားကိုးကာ ရက်စက်ပြီး လှည့်စားတတ်သော ဟော်မိသားစု၏ “အဖြူရောင် ငါးမန်းကြီး” နှင့် သူငယ်ချင်းဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဟော်နှင့် ရှန်းမိသားစုများသည် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများ ပေါင်းစည်းသွားခဲ့သော်လည်း ဥက္ကဋ္ဌနှစ်ဦးကြားတွင် ချစ်ခင်ရင်းနှီးမှု မရှိခဲ့ပေ။

ဟော်ထင်ချန်သည် ရှန်းလန်ဖုန်းကို အလွန်တွက်ချက်တတ်သူအဖြစ် အထင်သေးခဲ့၏။ ရှန်လန်ဖုန်းသည် ဟော်ထင်ချန်၏ သွေးဆူလွယ်သော အသွင်အပြင်ကို မခံနိုင်ခဲ့ပေ။ ပုံမှန်အားဖြင့် ဤနှစ်ဦးသည် တွေ့သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး စကားနာထိုးကြပြီး လင်းချင်းကျီက သူရန်ပွဲကို ဖြန်းဖြေရန် အလျင်အမြန် လာပြီး လင်းဖုန်းယန်ကတော့ ဖြန်ဖြေသည်ကို ပျော်ရွှင်စွာ ကြည့်ရှုနေလိမ့်မည်။

လင်းဖုန်းယန်သည် ဤနှစ်များတစ်လျှောက် လွယ်ကူသော အချိန်များကို မရခဲ့ဟု ခံစားရသဖြင့် မျက်ရည်တစ်စက်ကို သုတ်လိုက်သည်။

တိုက်ဆိုင်စွာပင် လင်းဖုန်းယန်သည် ပြန်ရန် စဉ်းစားနေစဉ် အဝေးမှ ရင်းနှီးသော အမျိုးသားအသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။

“အိုး၊ ဥက္ကဋ္ဌဟော်…”

အဲ့လေသံကို နားထောင်ကြည့်ကြစမ်း! လင်းဖုန်းယန်သည် ထိုလေသံနှင့် အလွန်ရင်းနှီးနေသည်။

သူသည် ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွားပြီး တံခါးပေါက်မှ ဝင်လာသော လူအုပ်စုကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ရှေ့ဆုံးမှ လူသည် ဂေါက်တံကို ကိုင်ထားပြီး အဖြူရောင် လက်အိတ်နှင့် သန့်ရှင်းသပ်ရပ်သော လက်တိုအင်္ကျီ ဝတ်ဆင်ထား၏။ သူ၏ မီးခိုးရောင်ဘောင်းဘီသည် အားကစားဖိနပ်နှင့် အံဝင်ခွင်ကျဖြစ်ပြီး ဦးထုပ်၏ အနားသည် သူ၏ မျက်နှာတစ်ဝက်ကို ဖုံးအုပ်ထားကာ ပြုံးနေပုံရသော မြင့်မားပြီး ဖြောင့်စင်းသော နှာခေါင်းနှင့် နှုတ်ခမ်းများကိုသာ ဖော်ပြနေသည်။

လင်းဖုန်းယန်သည် နှလုံးခုန်မြန်သွားပြီး သူ၏ အကြည့်သည် ဟော်ထင်ချန်ပေါ်တွင် စွဲနေသည်။ ထိုလူသည် ညင်သာသော ငြင်းပယ်သံကို ပြုလုပ်ပြီး လှည့်ပင်မကြည့်ပေ။ သူသည် ကော်ပိုရိတ်လက်ထောက် ထန်ထန် ဂေါက်တံကို ရမ်းကာ ဂေါက် ရိုက်နေသည်ကို ကြည့်နေပြီး  သူ့ကို ခေါ်လိုက်သော ထိုလူသည် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသော ခြင်ကောင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့  လုံးဝ လျစ်လျူရှုထား၏။

ထန်ထန်သည် သူ၏ ရိုက်ချက်ကို ပြီးဆုံးသောအခါ ဥက္ကဋ္ဌ၏ မကျေနပ်သော မျက်နှာကို မြင်သောကြောင့် ချဉ်းကပ်လာသော လူကို ချက်ချင်း တားဆီးရန် သွားလိုက်သည်။ ခဏတာ ကစားပြီးနောက် သူ၏ လည်ပင်းသည် ချွေးများဖြင့် စိုစွတ်လာပြီး သူ၏ အသက်ရှူသံသည် စည်းချက်မကျ ဖြစ်သွား၏။

“ဆရာ၊ ခဏလေး စောင့်ပါဦး”

ရှန်းလန်ဖုန်းသည်လည်း ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုအကြောင်း ဆွေးနွေးရန် တစ်စုံတစ်ဦးကို ဖိတ်ကြားခဲ့၏။ သူသည် ဂေါက်ကွင်းကို ဖြတ်သွားသောအခါ ဟောထင်ချန်နှင့် လင်းမိသားစု၏ ဒုတိယသားကို မြင်လိုက်သည်။သူနှင့် ဟော်ထင်ချန်တို့သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ အပြန်အလှန် ရန်လိုခဲ့ကြသည်။ ထိုလူကို မြင်သောအခါ သူ၏ပြဿနာရှာလိုသော ဆန္ဒကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။

သို့သော် ရှန်းလန်ဖုန်းသည် ထိုနေရာသို့ မရောက်မီ အလွန်ခန့်ညားသော လူငယ်တစ်ဦးက သူ့ကို ရုတ်တရက် တားဆီးလိမ့်မည်ဟု မထင်ခဲ့ပေ။ ထိုလူငယ်သည် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ကိုယ်လုံးရှိပြီး သူ့ထံမှ ချိုမြိန်ပြီး အေးမြသော ရနံ့သည် နွေရာသီ၏ အပူကို ဖယ်ရှားလိုက်သကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာ၏။

ရှန်းလန်ဖုန်းသည် သူ၏ ဦးထုပ်ကို မော့တင်ကာ သူ့ရှေ့မှ လူကို စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်ရှုနေသည်။ ထိုလူငယ်၏ လည်ပင်းသည် အနည်းငယ် ချွေးစို့နေပြီး သူ၏ လှပသော လည်ပင်းမှ အဖုလေးသည် လှုပ်ရှားသွား၏။ တောက်ပသော အနက်ရောင် မျက်လုံးများသည် တောက်ပနေပြီး သူသည် ထင်းရှူးပင်တစ်ပင်ကဲ့သို့ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေသည်။ သိမ်မွေ့ပြီး ဖမ်းဆုပ်ရခက်သော ရနံ့သည် ဆွဲဆောင်နေပြီး ရှန်းလန်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများကို မှောင်မည်းသွားစေ၏။

“ထန်ထန်” ဟု ဟော်ထင်ချန်က သူ့ကို ခေါ်လိုက်သည်။ ထန်ထန်သည် လှည့်ကြည့်ပြီး ဥက္ကဋ္ဌသည် ဥပေက္ခာပြုသော မျက်နှာဖြင့် ဝိုင်တစ်ခွက် သောက်နေပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လေသံဖြင့်”သူ့ကို လာခိုင်းလိုက်ပါ” ဟု ပြောလိုက်၏။

ထန်ထန်သည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငုံ့လိုက်ပြီး ရှန်းလန်ဖုန်းကို မတားစီးတော့ပေ။ သူသည် ဘေးသို့ ဖယ်လိုက်ပြီး ရှန်းလန်ဖုန်းသည် ထန်ထန်ကို ဖြတ်သွားစဉ် သူ၏ နှုတ်ခမ်းများသည် အနည်းငယ် ကွေးသွားသည်။ သူသည် ရုတ်တရက် ရပ်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို စောင်းကာ ညင်သာစွာ အသက်ရှူပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

“အနံ့လေးက အရမ်းကောင်းတယ်…”

“ရှန်းလန်ဖုန်း!!” ဟု ဟော်ထင်ချန်၏ အသံသည် အေးစက်ပြီး တည်ကြည်ကာ သူ၏ မှောင်မည်းသော မျက်လုံးများသည် သတိပေးသည့် အကြည့်ကို ပို့လွှတ်နေ၏။

သို့သော် ရှေ့မှ လူသည် သူ့ကို အမှုမထားပေ။ အခြားကုမ္ပဏီများမှ အမှုဆောင်များသည် တုန်လှုပ်နေပြီး ဂေါက်လာရိုက်စဉ် ဤပုဂ္ဂိုလ်နှင့် တွေ့ဆုံရခြင်းသည် မည်မျှ ကံဆိုးသည်ကို တွေးနေကြသည်။

အိုး၊ ဥက္ကဋ္ဌရှန်း ဤတစ်ကြိမ်တွင် မည်သို့သော ပြဿနာကို ဖန်တီးခဲ့သနည်း။ နေ့ခင်းကြောင်တောင်တွင် သူသည် ဥက္ကဋ္ဌ ဟော်နှင့် တိုက်ရိုက် ယှဉ်ပြိုင်ရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်နိုင်ပါသလား။

ဂေါက်တံကို ကိုင်ထားသော ရှန်းလန်ဖုန်းသည်  ပျော်ရွှင်နေသော အပြုံးကို ဆင်မြန်းကာ ခေါင်းစောင်းထားပြီး ညင်သာစွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်၏။ ထန်ထန်သည် ထိုအသက်ရှူသံကြောင့်  အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။ သို့သော် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် နွေးထွေးစွာ “ဥက္ကဋ္ဌရှန်း၊ ခင်ဗျား ကြိုက်ရင် ဟော်ကော်ပိုရေးရှင်းရဲ့ လက်အောက်ခံကုမ္ပဏီက  အသစ်ထုတ်တဲ့ အဝတ်လျှော်ဆပ်ပြာ တစ်ပုလင်း ပို့ပေးနိုင်ပါတယ်”

လင်းဖုန်းယန်၏ နှုတ်ခမ်းသည် တောင့်တင်းသွားသည်။ မျက်မမြင်တစ်ဦးပင် ရှန်းလန်ဖုန်းသည် အမျိုးသားလက်ထောက်အား အီနေသည်ကို မြင်နိုင်၏။ သို့သော် လက်ထောက်သည် ထိုသို့ ချဉ်းကပ်မှုကို အေးဆေးစွာ ရှောင်ဖယ်ခဲ့သည်။

ရှန်းလန်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများသည် အနည်းငယ် တောက်ပသွားသည်။ ဂရုတစိုက် စဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် ရယ်မောလိုက်ပြီး “အဝတ်လျှော်ဆပ်ပြာ မလိုပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့… အဲဒီဆပ်ပြာကို သုံးတဲ့ လူကို ကျွန်တော် အရမ်း စိတ်ဝင်စားတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ရှန်းကော်ပိုရေးရှင်းကို ဝင်ချင်လား?” ရှန်းလန်ဖုန်းသည် ဆွဲဆောင်မှုရှိစွာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ “ပြီးတော့… ဥက္ကဋ္ဌဟော်ရဲ့ မှိုင်းညို့နေတဲ့ မျက်နှာကို နေ့တိုင်း မြင်နေရတာ ပျော်စရာ မကောင်းလောက်ဘူး”

“လာပါ၊ မင်း ဘာလိုချင်လဲ ငါ ပေးနိုင်တယ်…”

သူ၏ လေသံသည် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာ မကောင်းဘဲ ချစ်သူနှင့် ကြည်စယ်နေသော ဆက်ဆံရေးကဲ့သို့ နူးညံ့ပြီး ချစ်ခင်ဖွယ်ကောင်း၏။ ရိုမန်တစ်ဆန်ပြီး ချမ်းသာကာ သင့်အပေါ်တွင်သာ အာရုံစိုက်ထားသောကြောင့် လင်းဖုန်းယန်၏ နောက်က အမျိုးသားလက်ထောက်သည် တပ်မက်သော အကြည့်ကို ပြသနေသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။

ဟော်ထင်ချန်၏ မျက်နှာသည် အေးစက်သွားပြီး သူ၏အတွင်း၌ ထိန်းချုပ်ထားသော ရိုင်းစိုင်းသော သတ္တဝါသည် လွတ်မြောက်ရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားနေသောကြောင့် သူ၏လက်ထဲရှိ ဝိုင်ခွက်ကိုပင် ချိုးဖဲ့တော့မတတ် ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် ထန်ထန်သည် သူ့ကို စိတ်ပျက်စေခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ သူသည် ခိုင်မာစွာဖြင့် ဘေးသို့ ရှောင်လိုက်ပြီး မည်သည့် စိတ်ဝင်စားမှုကိုမျှ မပြသဘဲ ရှန်းလန်ဖုန်း၏ ဖိတ်ကြားချက်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့၏။

ဟောထင်ချန်သည် သူတို့ စကားပြောနေသည်ကို မကြည့်လိုပေ။ သူသည် စားပွဲပေါ်မှ စီးကရက်တစ်လိပ်ကို ယူလိုက်ပြီး ထန်ထန်က သတိပြုမိသောအခါ ချက်ချင်း ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။ ထန်ထန်သည် လက်အိတ်များကို ချွတ်ကာ  သူ့အတွက် စီးကရက်ကို ဖြတ်ပေးပြီး ဟော်ထင်ချန်ကို ပေးလိုက်၏။

ဥက္ကဋ္ဌ ဟော်သည် ခြေချိတ်ထိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်သည်  ခန့်ညားကာ ခေါင်းစောင်းထားသောကြောင့် ဆံပင်အနည်းငယ် လျှောကျနေသည်။ ထန်ထန်သည် ကိုယ်အနည်းငယ် ကိုင်းညွှတ်ကာ စီးကရက်ကို မီးညှိပေးလိုက်သည်။ ဆေးရွက်ကြီးများ မီးဆွဲသွားသောအခါ အငွေ့အနည်းငယ် တက်လာသည်။

ဟော်ထင်ချန်၏ မျက်လုံးများသည် ထန်ထန်၏ လှုပ်ရှားမှုများမှ သူ၏ မျက်နှာ၊ နှုတ်ခမ်းမှ ဖြူဖွေးသော လည်ပင်းအထိ ဆင်းသွား၏။
ထိုလူ၏ လည်ပင်းမှ အဖုလေးသည် လှုပ်ရှားသွားပြီး သူ၏ မှောင်မည်းသော မျက်လုံးများတွင် အဆုံးမရှိသော မုန်တိုင်းတစ်ခုဖြစ်ပေါ်နေပြီး စိုက်ကြည့်နေသည်။

ဟော်ထင်ချန် ထိုင်လိုက်ပြီး ထန်ထန်သည် ဒူးတစ်ဖက်ထောက်လိုက်သည်။ ဤသို့ နာခံမှုရှိပြီး ညင်သာသော လုပ်ရပ်သည် ဘေးတွင် ရပ်နေသော ရှန်းလန်ဖုန်း၏ အပြုံးကိုပင် ရပ်တန့်စေခဲ့သည်။ ရုတ်တရက် သူ၏အတွင်း၌ ယှဉ်ပြိုင်လိုသော စိတ်ဆန္ဒတစ်ခု ပေါ်လာ၏။

ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ရှန်းလန်ဖုန်းသည် ပြဿနာရှာရန် မကြိုးစားခဲ့ပေ။ သူသည် ထန်ထန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ထွက်သွားကာ အမှုဆောင်များကို ဂေါက်ကွင်းတွင် ချန်ထားခဲ့သည်။ ကြားဝင် ဖြေရှင်းရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေသော လင်းဖုန်းယန်ကို စိတ် သက်သာရာရစေခဲ့၏။

ည ၈ နာရီတွင် မစ္စစ်ချန်၏ မွေးနေ့ပွဲကို ဟော်ထင်ချန်သည် ထန်ထန်နှင့်အတူ တက်ရောက်လာသောအခါ လူအများအပြားသည် စကားပြောဆိုရန် ချဉ်းကပ်လာကြသည်။

သို့သော် ဟော်ထင်ချန်၏ စိတ်ကို သိသောကြောင့် မည်သူမျှ သူ့ကို အနှောင့်အယှက်ပေးရန် မရဲခဲ့ကြပေ။ ယင်းအစား သူတို့သည် သူ၏ လက်ထောက်အသစ်ကိုသာ စူးစိုက်ကြည့်နေကြ၏။ လူအများ၏ လာရောက်နှုတ်ဆက်မှုများအကြား ထန်ထန်သည်လည်း အနည်းငယ် သောက်ထားပြီး သူ၏ ပါးပြင်သည် အနည်းငယ် နီရဲနေပြီး သူ့ကို အတော်လေး ဆွဲဆောင်မှုရှိစေသည်။

ဟော်ထင်ချန်သည် ဘာမှဝင်မပြောခဲ့ပေ။ သူ၏ မှောင်မည်းသော မျက်လုံးများသည် သူ့ရှေ့မှ သတိဝီရိယရှိသော လက်ထောက်ကို ကြည့်နေပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းတွင် သိမ်မွေ့သော အပြုံးသေးသေးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။

သူ၏ လက်ထောက်လေးသည် အတော်လေး ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး ဖြစ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး သူ့ကို အိပ်ရာထဲတွင် ချုပ်နှောင်ထားရန် ဖြစ်သည်။ ဤနည်းဖြင့် လှပသော နိုက်တင်ဂေးငှက်လေးသည် သူ့အတွက်သာ သီချင်းဆိုကာ ထွက်မပြေးနိုင်တော့မည်။

စီးပွားရေးလောကတွင် ဟော်ထင်ချန်သည် ရက်စက်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သနားညှာတာမှုမရှိဘဲ ရက်စက်သော နည်းဗျူဟာများကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ထိုကဲ့သို့သော လူတစ်ဦး  မည်သို့ လူကောင်းတစ်ဦး ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

ထို့ကြောင့် သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လျှော့ပေးမှုအောက်တွင် ထန်ထန်သည် အနည်းငယ် မူးလာခဲ့၏။ ဟော်ထင်ချန်သည် ပွဲမှ စောစော ထွက်ခွာခဲ့ပြီး ချန်မိသားစုက ဂုဏ်ပြုဧည့်သည်များအတွက် ပြင်ဆင်ထားသော ဟိုတယ်သို့ ထန်ထန်ကို ခေါ်သွားခဲ့သည်။  အခန်းတံခါး ပွင့်သွားပြီး အနည်းငယ် မူးဝေနေသော ထန်ထန်သည် ဟော်ထင်ချန်နောက်မှ အခန်းထဲသို့ လိုက်ဝင်သွားခဲ့၏။

ရီဝေနေသော လက်ထောက်သည် လုံးဝ သတိမထားမိဘဲ သူဌေး၏ ထောင်ချောက်ထဲသို့ လျှောက်ဝင်သွားခဲ့သည်။ တံခါးသည် ပိတ်သွားပြီး အခန်းတွင်း၌ ဖြစ်ပေါ်လာမည့်  မြင်ကွင်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။
ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ထန်ထန်သည် သူဌေး ရေချိုးခန်းထဲသို့ ဝင်သွားသည်ကို ကြည့်နေ၏။

သူ၏ အတွေးများသည် အရက်ကြောင့် ဝေဝါးနေပြီး သူ၏ ခေါင်းထဲတွင် နာခံရန်ဟူသော အတွေးတစ်ခုသာ ရှိသည်။

ဥက္ကဋ္ဌ ဟော်၏ အမိန့်ကို နာခံရန်။

ရေချိုးခန်းထဲမှ ရေစီးသံ တိတ်သွားသည်။  ရေချိုးဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ဟော်ထင်ချန်သည် ထွက်လာပြီး ခေါင်းကို မျက်နှာသုတ်ပုဝါဖြင့် သုတ်နေ၏။ သူသည် ထန်ထန် ထိုင်နေသော ဆိုဖာဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး သူ၏ အသံသည် ခပ်အက်အက်ဖြစ်နေ၏။

“စီးကရက်တစ်လိပ် ယူလာပေး”

“…ဟုတ်ကဲ့”

ထန်ထန်သည် သူ၏ မူးဝေနေသော ခေါင်းကို ခါယမ်းကာ သေတ္တာထဲမှ စီးကရက်တစ်လိပ်ကို ယူကာ ဖြတ်လိုက်ပြီး ထိုလူဘေးတွင် ဒူးတစ်ဖက်ထောက်ကာ စီးကရက်ကို ပေးလိုက်သည်။ ဟော်ထင်ချန်သည် မလှုပ်ရှားဘဲ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေကာ သူ့ကို ငုံ့ကြည့်နေ၏။

ယနေ့ ထန်ထန်သည် အခြားသူများသတိမပြုမိစေမည့်   တော်ဝင်အပြာရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

သို့သော် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း အဝတ်အစားများသည် သူ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားနှင့် ခြေတံရှည်များကို ပေါ်လွင်စေသည်။ အထူးခြားဆုံးမှာ သူ၏ တင်ပါးနှစ်ဖက်သည် ရွှေရောင်မက်မွန်သီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ဘောင်းဘီအတွင်း၌ တင်းတင်းရင်းရင်း ရှိနေ၏။ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် တုန်ခါနေပြီး သူ့နောက်မှ ဟော်ထင်ချန်၏ အမည်မသိသော ဆန္ဒတို့ကို လှုံ့ဆော်ပေးနေသည်။

ဟော်ထင်ချန်သည် စီးကရက်ကို မယူဘဲ ထန်ထန်၏ မေးရိုးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ မော့လိုက်သည်။ လက်ထောက်သည် လည်ပင်းကို မော့လိုက်ရပြီး သူ၏ နက်မှောင်သော မျက်လုံးများသည် ရှုပ်ထွေးမှု အငွေ့အသက်ဖြင့် ပြည့်နေ၏။

“လက်ထောက်ထန်၊ ငါ့ရဲ့ ဇီဝကမ္မဆိုင်ရာ လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းဖို့ လိုတယ်”

ဥက္ကဋ္ဌ၏ ခံစားချက်မဲ့ပြီး နက်ရှိုင်းသော အသံသည် သူ၏ နားထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။ ထန်ထန်သည် သူ၏ အာရုံများကို အပြည့်အဝ မထိန်းချုပ်နိုင်သေးဘဲ သူဌေးကို နာခံရမည်ဟုသာ မှတ်မိနေသည်။ သူသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်၊ “ကျွန်တော် တစ်ယောက်ယောက် ရှာပေးမယ်။ သူဌေး၊ အမျိုးသားလား အမျိုးသမီးလား ဘယ်ဟာ ပိုကြိုက်လဲ?”

“ယောက်ျား” ဟု ဥက္ကဋ္ဌက ပြန်ဖြေသည်။
ထန်ထန်သည် နားလည်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူဌေး၏ ဆန္ဒများကို ဖြည့်ဆည်းရန် သင့်တော်သော လူတစ်ဦးကို ရှာဖွေရန် ထရပ်တော့မည့်အချိန်တွင် သူဌေး၏  တိုးညှင်းသော အသံကို ကြားလိုက်ရ၏။

“ငါ  မစောင့်နိုင်တော့ဘူး”

လက်ထောက်ထန်သည် တွေဝေသွား၏။ ဒါ… အဲဒီလောက် အရေးကြီးနေပြီလား? ဒါပေမဲ့ သူ မစောင့်နိုင်ရင် ဘာလုပ်ရမလဲ?

သူ၏ မေးရိုးကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော ဥက္ကဋ္ဌ၏ လက်သည် သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ နွေးထွေးသော လက်သည် ထန်ထန်၏ လည်ပင်းနောက်သို့ ညင်သာစွာ ရွေ့လျားသွားပြီး ထိုနက်ရှိုင်းသော အနက်ရောင် မျက်လုံးများတွင်  ပြင်းထန်မှုတစ်ခု ရှိနေ၏။ “ကူညီပါဦး၊ လက်ထောက်ထန်”

ထန်ထန်သည် ဥက္ကဋ္ဌ၏ ထိတွေ့မှုကြောင့် ယားယံသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ရွှေ့လိုက်ပြီး တစ်ခုခု ပြန်ပြောလိုသော်လည်း သူ၏ အတွေးများသည် လေးလံနေပြီး မိုက်မဲသော အကြံတစ်ခုသည်  သူ၏ စိတ်ထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း ဝင်ရောက်လာ၏။

အိုး၊ ဟုတ်ပြီ! ဥက္ကဋ္ဌသည် ယောက်ျားတစ်ဦးကို လိုအပ်ပြီး သူသည် ယောက်ျားတစ်ဦးပင်။ သူသည် ဥက္ကဋ္ဌ၏ အမိန့်များကို နာခံရမည်။ ဥက္ကဋ္ဌကို  ကူညီရန် လိုအပ်သည်။

ဤသို့ တွေးတောပြီးနောက် ပုံမှန်အားဖြင့် လိမ္မာပါးနပ်သော ထိုလူငယ်သည် ကိုယ်ကိုကိုင်းညွှန့်ပြီး ဟော်ထင်ချန်၏ ရေချိုးဝတ်ရုံကို ဖွင့်လိုသော်လည်း မည်သို့ ဖွင့်ရမည်ကို မသိပေ။

ဟော်ထင်ချန်သည် မည်သည့် အကူအညီကိုမျှ မပေးခဲ့ပေ။ သူ၏ မျက်လုံးများသည် အောက်သို့ ကြည့်နေပြီး လက်ထောက်၏ မျက်နှာသည် ကြိုးစားအားထုတ်မှုကြောင့် နီရဲလာကာ ရေချိုးဝတ်ရုံကြိုးကို မဖြေနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေသည်ကို ကြည့်နေသည်။  ရေချိုးဝတ်ရုံကြားမှ ခရမ်းရောင် လိင်တံသည် တဖြည်းဖြည်း ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြီးမားသော လိင်တံထိပ်ကို ဖော်ပြနေ၏။ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ပြီး အားအင်ကုန်ခမ်းနေသော ထန်ထန်သည်ရေချိုးဝတ်ရုံကို ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

ဥက္ကဋ္ဌ၏ ခြေထောက်ကြားတွင် ဒူးထောက်ထားပြီး လိင်တံထိပ်ကို မြင်သောအခါ သူသည် ပါးစပ်ကို ဖွင့်ကာ စုပ်ယူလိုက်၏။ မည်သည့် စည်းချက်မှ မရှိဘဲ သူသည် ကလေးနို့စို့သကဲ့သို့ စုပ်ယူပြီး လျှာဖြင့် လှုပ်ရှားနေကာ စိုစွတ်သော အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“Mmm …”

ဥက္ကဋ္ဌ ဟော်သည် လေးလံစွာ အသက်ရှူကာ လက်ထောက်၏ ခေါင်းကို ပွတ်၍ ဆုချလိုက်၏။ လက်ထောက်သည် ပို၍ပင် ကြိုးစားကာ ထွက်ပေါ်လာသော လိင်တံထိပ်နှင့် အပေါက်ကို သူ၏ လျှာဖြင့် လျက်နေပြီး  ရေချိုးဝတ်ရုံကို တံတွေးဖြင့် စိုစွတ်စေသည်။

သို့သော် ဥက္ကဋ္ဌ ဟော်အတွက် ထိုမျှ မလုံလောက်သေးပေ။ သူသည် သူ၏ ဝတ်ရုံကို မ,တင်လိုက်သောကြောင့် ရှည်လျားသော ခရမ်းရောင် လိင်တံတစ်ခု ပေါ်လာ၏။ တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် သူသည် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

“လက်ထောက်ထန်၊ ပိုပြီးနက်နက် စုပ်”

Arc 9 Ch3 end